Ҷон ба лаб дорем ва ҳамчун субҳ хандонем мо

جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

Дасту теғи ишқро захм намоёнем мо

دست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما

наме тавон аз шамъи мо гули чид дар саҳрои қудс

می توان از شمع ما گل چید در صحرای قدس

Зери гардун чун чароғ зер домонем мо

زیر گردون چون چراغ زیر دامانیم ما

Бар бисоти бӯрёи сайри ду олам ме кунем

بر بساط بوریا سیر دو عالم می کنیم

Бо вуҷӯди неи саворӣ барқ ҷавлонем мо

با وجود نی سواری برق جولانیم ما

Ҳосил мо нест ғайр аз хорхори ҷустуҷӯ

حاصل ما نیست غیر از خارخار جستجو

Гирдбоди доман саҳроӣ имконем мо

گردباد دامن صحرای امکانیم ما

Аз сиёҳии доғи мо ҳаргиз намеояд бурун

از سیاهی داغ ما هرگز نمی آید برون

Дар саводи офариниш об ҳайвонем мо

در سواد آفرینش آب حیوانیم ما

Пушт чун ойӣна бар девор ҳайрат дода ем

پشت چون آیینه بر دیوار حیرت داده ایم

Волаи хору гули ин боғ ва бустонем мо

واله خار و گل این باغ و بستانیم ما

Ваҳшии дороломони гӯша танҳоӣ ем

وحشی دارالامان گوشه تنهایی ایم

Дашти дашт аз сояи мардуми гризоними мо

دشت دشت از سایه مردم گریزانیم ما

Давлати бедор , гирди ҷилваи шбрнги мост

دولت بیدار، گرد جلوه شبرنگ ماست

Аз сафои синаи субҳи покдомоними мо

از صفای سینه صبح پاکدامانیم ما

Гарчи дар зоҳири либоси мост аз зангори ғам

گرچه در ظاهر لباس ماست از زنگار غم

Аз тараб чун пистаи зер пӯст хандонем мо

از طرب چون پسته زیر پوست خندانیم ما

Аз шабихуни хумори субҳдам осӯда ем

از شبیخون خمار صبحدم آسوده ایم

Мастии дунболаи дори чашми хўбоними мо

مستی دنباله دار چشم خوبانیم ما

Олимӣ бе захми хор аз буии мо осӯда анд

عالمی بی زخم خار از بوی ما آسوده اند

Дар суфоли олами хокӣ чу райҳонем мо

در سفال عالم خاکی چو ریحانیم ما

Хирқа аз мо месетанд нофаи мишкӣни нафас

خرقه از ما می ستاند نافه مشکین نفس

Аз ҳаводорони он зулф парешонем мо

از هواداران آن زلف پریشانیم ما

Чашми мо чун зоҳидӣ бар мива фирдавс нест

چشم ما چون زاهدان بر میوه فردوس نیست

Ташнаи бӯе азон себ занхдонем мо

تشنه بویی ازان سیب زنخدانیم ما

Машриқи хуршеду маро гул ба равзан ме занем

مشرق خورشید و مه را گل به روزن می زنیم

Аз назарбозони он чок гиребонем мо

از نظربازان آن چاک گریبانیم ما

Гарчи дар назми ҷаҳон корӣ намеояд зи мо

گرچه در نظم جهان کاری نمی‌آید ز ما

Аз ҳадиси рост , сарв ин хиёбонем мо

از حدیث راست، سرو این خیابانیم ما

Зинда аз мо мешавад номи бузургони ҷаҳон

زنده از ما می شود نام بزرگان جهان

Ин риёз бебақоро об ҳайвонем мо

این ریاض بی بقا را آب حیوانیم ما

Ҳар ки бо мо мекунад некӣ , наме пошади зи ҳам

هر که با ما می کند نیکی، نمی پاشد ز هم

Риштаи шероза авроқ эҳсонем мо

رشته شیرازه اوراق احسانیم ما

Рӯзии моро з хон сайр чашмӣ дода анд

روزی ما را ز خوان سیر چشمی داده اند

Бениёз аз нози неъмат ҳои алвонем мо

بی نیاز از ناز نعمت های الوانیم ما

Соҳиби номанд аз мо олам ва мо тираи рӯз

صاحب نامند از ما عالم و ما تیره روز

Чун нигин дар ҳалқа гардун гардонем мо

چون نگین در حلقه گردون گردانیم ما

Ҳалқаи чашми ғизолони ҳалқаи занҷири мост

حلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Доим аз роҳи назари дарбанд ва зиндонем мо

دایم از راه نظر دربند و زندانیم ما

Гар чароғи базм олам нест соиби калаки мо

گر چراغ بزم عالم نیست صائب کلک ما

Чун зи бахти тираи доим дар шабистонем мо ?

چون ز بخت تیره دایم در شبستانیم ما؟