Бе касеро каъба мақсӯд медонем мо

بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

Хизрро шамшер заҳролӯд медонем мо

خضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ما

Ҳастӣ мутлақ буд аз худнамое бе ниёз

هستی مطلق بود از خودنمایی بی نیاز

Ҳар чаҳ ояд дар назар нобӯд медонем мо

هر چه آید در نظر نابود می دانیم ما

Нест моро ваҳшатӣ аз баргрезони ҳавос

نیست ما را وحشتی از برگریزان حواس

Ин зиёнҳоро саросар суд медонем мо

این زیان ها را سراسر سود می دانیم ما

Бори миннати барнамеи тобади дили озодагон

بار منت برنمی تابد دل آزادگان

Тарки эҳсонро зи мардум ҷӯ медонем мо

ترک احسان را ز مردم جو می دانیم ما

Офтобу моҳро бо он зёу равшанӣ

آفتاب و ماه را با آن ضیا و روشنی

Дидаҳои шер хашм олуд медонем мо

دیده های شیر خشم آلود می دانیم ما

Ҳақ ба дасти мостгар чашм аз ҷаҳон пӯшида ем

حق به دست ماست گر چشم از جهان پوشیده ایم

Осмонро хона пурдӯд медонем мо

آسمان را خانه پردود می دانیم ما

Шӯриши Маҳмӯд , оламро агар бар ҳам занад

شورش محمود، عالم را اگر بر هم زند

Аз Аёзи оқибат Маҳмӯд медонем мо

از ایاز عاقبت محمود می دانیم ما

Бо дил беорзӯӣ хеш мебозем ишқ

با دل بی آرزوی خویش می بازیم عشق

Рутбаи ин оташ бедӯд медонем мо

رتبه این آتش بی دود می دانیم ما

Барнаме дорад ръўнти хотири озодагон

برنمی دارد رعونت خاطر آزادگان

Сарвро шамшер заҳролӯд медонем мо

سرو را شمشیر زهرآلود می دانیم ما

Ҳалқа дар аз дарун хона бошад бе хабар

حلقه در از درون خانه باشد بی خبر

Дидаҳои бозро масдӯд медонем мо

دیده های باز را مسدود می دانیم ما

Даъвӣ ҳастӣ дарин майдони далел нестӣ аст

دعوی هستی درین میدان دلیل نیستی است

Ҳар ки фонӣ мешавад мавҷӯд медонем мо

هر که فانی می شود موجود می دانیم ما

Дар шабистони ризои теғи забон шиква нест

در شبستان رضا تیغ زبان شکوه نیست

Шамъи ноҳақи куштаро хушнӯд медонем мо

شمع ناحق کشته را خشنود می دانیم ما

Дар дил ҳар кас ки соиби оҳ дардолӯд нест

در دل هر کس که صائب آه دردآلود نیست

Бетакаллуф , миҷмар беавд медонем мо

بی تکلف، مجمر بی عود می دانیم ما

Хониш
ғзл шморҳ 282 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇