Ду боло мешавад тӯли амл чун қади ду то гардад

دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

Ки мор аз имтидоди рӯзгорон аждаҳо гардад

که مار از امتداد روزگاران اژدها گردد

Зхўршиди сбксирсти наъли соя дар оташ

زخورشید سبکسیرست نعل سایه در آتش

Зиҳии ғофил ки шод аз сояи бол ҳумо гардад

زهی غافل که شاد از سایه بال هما گردد

Ниқоби чеҳра умед бошад гирди навмидӣ

نقاب چهره امید باشد گرد نومیدی

Ғубори дидаи ёқӯби охир тўтё гардад

غبار دیده یعقوب آخر توتیا گردد

Пушаймонӣ надорад ҷон ба он ҷони ҷаҳон додан

پشیمانی ندارد جان به آن جان جهان دادن

Яке сад мешавад он зар ки сарф кимиё гардад

یکی صد می شود آن زر که صرف کیمیا گردد

Ним навмед аз ҷазби муҳаббат бо гронҷонӣ

نیم نومید از جذب محبت با گرانجانی

Ки оҳани соҳиби болу пар аз оҳан рибо гардад

که آهن صاحب بال و پر از آهن ربا گردد

Нигоҳи ошно , чашм аз ҳиҷоби олӯда Эй дорам

نگاه آشنا، چشم از حجاب آلوده ای دارم

Ки ранг май ба рӯйиши пардаи шарм ва ҳаё гардад

که رنگ می به رویش پرده شرم و حیا گردد

Ба поён чун барам ин роҳ беанҷомро соиб ?

به پایان چون برم این راه بی انجام را صائب؟

Ки оташ зер поем аз гронхўобӣ ҳино гардад

که آتش زیر پایم از گرانخوابی حنا گردد