Баҳор аз рӯй гулранги ту бо барг ва наво гардад

بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

Ту чун дар ҷилваи оеи шохи гули даст дуо гардад

تو چون در جلوه آیی شاخ گل دست دعا گردد

Аз ани абрӯ ба дидан сулҳ кун дар содаи рўииҳо

از ان ابرو به دیدن صلح کن در ساده روییها

Ки ин миҳроб дар айёми хати ҳоҷат раво гардад

که این محراب در ایام خط حاجت روا گردد

Ба ҷӯш оварад хӯни бӯсаро дасти нгоринш

به جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Ки дар айёми гули мурғи чамани рангин наво гардад

که در ایام گل مرغ چمن رنگین نوا گردد

Хаёл ӯ зшўхии хор дар пероҳанами резад

خیال او زشوخی خار در پیراهنم ریزد

Пас аз умрӣ ки мижгонам ба мижгон ошно гардад

پس از عمری که مژگانم به مژگان آشنا گردد

Знъли вожгӯни маҳмили Лайлии ним ғофил

زنعل واژگون محمل لیلی نیم غافل

Куҷои маҷнӯни ман густох аз бонг даро гардад ?

کجا مجنون من گستاخ از بانگ درا گردد؟

Каманди ҷазбаи оҳани риборо дар назар дорад

کمند جذبه آهن ربا را در نظر دارد

Агар сӯзан ба доми ришта гоҳе мубтало гардад

اگر سوزن به دام رشته گاهی مبتلا گردد

Чу дил афтод нозук , бори миннат бар наме тобад

چو دل افتاد نازک، بار منت بر نمی تابد

Зсиқли бештари ойӣнаи ман беҷило гардад

زصیقل بیشتر آیینه من بی جلا گردد

Съодтмндии дарвешии он касро ки дарёбад

سعادتمندی درویشی آن کس را که دریابد

Агар бар бӯрёи паҳлу наад бол ҳумо гардад

اگر بر بوریا پهلو نهد بال هما گردد

Зҷзб май парастӣ холӣ ояд бар замини соиб

زجذب می پرستی خالی آید بر زمین صائب

Агар дар бе шуъӯрии соғар аз дастам раҳо гардад

اگر در بی شعوری ساغر از دستم رها گردد