Мабод аз бодаи он лабҳои хӯни ошом тар гардад

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

Ки теғ аз обдории ташнаи хӯн бештар гардад

که تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Знозу саргаронии он қадри хӯн дар дил ман кун

زناز و سرگرانی آنقدر خون در دل من کن

Ки як соғар туоне хӯрд аз ан чун давр бар гардад

که یک ساغر توانی خورد از ان چون دور بر گردد

Яке сад шуд зснги кӯдакони шӯри ҷунуни ман

یکی صد شد زسنگ کودکان شور جنون من

Ки Кебеки мастро ратли гарони кӯҳ ва камар гардад

که کبک مست را رطل گران کوه و کمر گردد

Зснгинӣ шавад саргаштагии афзӯни фалохан ро

زسنگینی شود سرگشتگی افزون فلاخن را

Ҷунуни ошиқ аз санги маломат бештар гардад

جنون عاشق از سنگ ملامت بیشتر گردد

Зтўқ қамарён гардад ҳисории сарв аз хиҷлат

زطوق قمریان گردد حصاری سرو از خجلت

Ба ҳар гулшан ки он шамшоди болои ҷилва гар гардад

به هر گلشن که آن شمشاد بالا جلوه گر گردد

Мҷу бар раҳравони пешӣ агар осӯдагии хоҳӣ

مجو بر رهروان پیشی اگر آسودگی خواهی

Ки дар дунбол бошад чашм ҳар кас роҳбар гардад

که در دنبال باشد چشم هر کس راهبر گردد

Збии болу парии дӯд аз ниҳоди ман бурун ояд

زبی بال و پری دود از نهاد من برون آید

Чу байнами шамъро парвонае бар гирд сар гардад

چو بینم شمع را پروانه ای بر گرد سر گردد

Сияҳ гардад ҷаҳон дар чашми ҳирс аз хурдаи афшонӣ

سیه گردد جهان در چشم حرص از خرده افشانی

Кунад хоки сияҳ бар сар чу оташ бешарар гардад

کند خاک سیه بر سر چو آتش بی شرر گردد

Спрдорӣ кун аз дасти ҳимоят бепаноҳон ро

سپرداری کن از دست حمایت بی پناهان را

Ки фардои теғи хуршеди қиёматро сипар гардад

که فردا تیغ خورشید قیامت را سپر گردد

Чу аз бе ҳосилии сарв аз дарахтонаст раънотар

چو از بی حاصلی سرو از درختان است رعناتر

Ба умед чаҳ нахли мо гронбор аз самар гардад ?

به امید چه نخل ما گرانبار از ثمر گردد؟

Сафари соҳиб басират мекунад пӯшидаи чашмон ро

سفر صاحب بصیرت می کند پوشیده چشمان را

Ба қадари гарми рафтории қадамҳо дида вар гардад

به قدر گرم رفتاری قدمها دیده ور گردد

Бидонро суҳбати некон ба ислоҳ оварад гоҳе

بدان را صحبت نیکان به اصلاح آورد گاهی

Ки ширини коми талхи баҳр аз об гуҳар гардад

که شیرین کام تلخ بحر از آب گهر گردد

Даҳони лофи во кардан диҳад ёд аз туҳидастӣ

دهان لاف وا کردن دهد یاد از تهیدستی

Ки май бандади лаби худро садаф чун пар гуҳар гардад

که می بندد لب خود را صدف چون پر گهر گردد

Дами теғи қазо каз санги ҷӯии хӯн равон созад

دم تیغ قضا کز سنگ جوی خون روان سازد

Дар иқлӣми ризо аз гардани таслими баргардад

در اقلیم رضا از گردن تسلیم برگردد

Намояди рост дар ойӣна ҳар нақши каҷии соиб

نماید راست در آیینه هر نقش کجی صائب

Ба чашми поки байнони айбҳо яксар ҳунар гардад

به چشم پاک بینان عیبها یکسر هنر گردد