ЗФизи ишқи дилҳои мухолиф меҳрбон гардад

زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

Зотши риштаҳои шамъ бо ҳам икзбон гардад

زآتش رشته های شمع با هم یکزبان گردد

Зкўаҳ ғам матарсон синаи дарёдили мо ро

زکوه غم مترسان سینه دریادل ما را

Ки ин бори гарони бркштии мо бодбон гардад

که این بار گران برکشتی ما بادبان گردد

Тамошои Рахш бепарда аз чашм ки меояд ?

تماشای رخش بی پرده از چشم که می آید؟

Мабод он рӯз кин ойӣна беойӣна дон гардад

مباد آن روز کاین آیینه بی آیینه دان گردد

Яке сад шуд зпнди носеҳони саргармии ишқам

یکی صد شد زپند ناصحان سرگرمی عشقم

Ки бар девонаи санги кӯдакони ратл гарон гардад

که بر دیوانه سنگ کودکان رطل گران گردد

Марои субҳи умеди он рӯз аз машриқ шавад толеъ

مرا صبح امید آن روز از مشرق شود طالع

Ки он абру камонро устихони ман нишон гардад

که آن ابر و کمان را استخوان من نشان گردد

Макун аз теғи худ навмеди мо умедворон ро

مکن از تیغ خود نومید ما امیدواران را

Мурувват нест моҳи ид аз Тифлон ниҳон гардад

مروت نیست ماه عید از طفلان نهان گردد

Зхори роҳ афзӯн мешавад сомони парвозаш

زخار راه افزون می شود سامان پروازش

Чу барқи он кас ки дар роҳи талаби оташ Аннан гардад

چو برق آن کس که در راه طلب آتش عنان گردد

Гул аз сайри чамани он ғунчаи бедор дил чӣанд

گل از سیر چمن آن غنچه بیدار دل چیند

Ки урён аз либоси рангу бӯи пеш аз хазон гардад

که عریان از لباس رنگ و بو پیش از خزان گردد

Ба сайли навбаҳор аз ҷон наме хезади ғубори ман

به سیل نوبهار از جان نمی خیزد غبار من

Хуши он раҳрав ки то гӯйанд роҳии шӯ , равон гардад

خوش آن رهرو که تا گویند راهی شو، روان گردد

Ҷавонро суҳбати перони ҳисор офият бошад

جوان را صحبت پیران حصار عافیت باشد

Ба хок ва хӯн нишинад тир чун давр аз камон гардад

به خاک و خون نشیند تیر چون دور از کمان گردد

Қаноат кун ки ризқи офтоб аз суфраи гардун

قناعت کن که رزق آفتاب از سفره گردون

Ҳамон қурсӣастгар сад қарн бар гирд ҷаҳон гардад

همان قرصی است گر صد قرن بر گرد جهان گردد

Агар ҳамроҳи мое , хайри бод ҳар ду олам кун

اگر همراه مایی، خیر باد هر دو عالم کن

Ки буии перҳани бори дили ин корвон гардад

که بوی پیرهن بار دل این کاروان گردد

Надорад маснади иззати зиёни хокии ниҳодон ро

ندارد مسند عزت زیان خاکی نهادان را

Ки садр аз кимиёии хоксорӣ остон гардад

که صدر از کیمیای خاکساری آستان گردد

Биҷузи захми забони ризқ аз сухан набӯд суханвар ро

بجز زخم زبان رزق از سخن نبود سخنور را

Ки аз гулзори хору хаси насиб боғбон гардад

که از گلزار خار و خس نصیب باغبان گردد

Чунин кони сангдилро ҳоли ман бовар наме ояд

چنین کان سنگدل را حال من باور نمی آید

Аҷаб дорам ба мурдани дарди ман хотир нишон гардад

عجب دارم به مردن درد من خاطر نشان گردد

Зхт гуфтам замони ҳасан ӯ охир шавад соиб

زخط گفتم زمان حسن او آخر شود صائب

Надонистам ки хаташи фитнаи охир замон гардад

ندانستم که خطش فتنه آخر زمان گردد