Агар аз пардаи зулфи сияҳи рӯйиш аён гардад

اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

Ҷаҳон аз хандаи барқи таҷаллӣ гулистон гардад

جهان از خنده برق تجلی گلستان گردد

Нигаҳ дорад худо аз чашми бад , ҳайроне дорам

نگه دارد خدا از چشم بد، حیرانیی دارم

Ки ашки грмрў дар чашми ман хоб гарон гардад

که اشک گرمرو در چشم من خواب گران گردد

Чаҳ хоҳад буд ҳоли киштӣ бе нохудои мо

چه خواهد بود حال کشتی بی ناخدای ما

Дар он дарёии пуршӯраш ки лангар бодбон гардад

در آن دریای پرشورش که لنگر بادبان گردد

Ба некон ҳар ки биншинад , бидонро неки пиндорад

به نیکان هر که بنشیند، بدان را نیک پندارد

Нишинад бо бидон ҳар кас , ба некон бадгумон гардад

نشیند با بدان هر کس، به نیکان بدگمان گردد

Чаро овора ӯ фикри хон ва мон кунад соиб ?

چرا آواره او فکر خان و مان کند صائب؟

Чаро дар фасли гули булбул ба гирд ошён гардад ?

چرا در فصل گل بلبل به گرد آشیان گردد؟