Сбкрўҳӣ ки чун парвона бар гирд сухан гардад

سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

Нафас дар синааш чун сӯхти шамъ анҷуман гардад

نفس در سینه اش چون سوخت شمع انجمن گردد

Зхўн то шуд тиҳии дил май хулд дар синаи тангам

زخون تا شد تهی دل می خلد در سینه تنگم

Гул бехор чун шуд хушки хор перҳан гардад

گل بی خار چون شد خشک خار پیرهن گردد

Куҷои навбат ба ман уфтад , ки ҳар ҷо ҳаст бенаӣ

کجا نوبت به من افتد، که هر جا هست بینایی

Ба умед фитодани гирди он чоҳ зқн гардад

به امید فتادن گرد آن چاه ذقن گردد

Дар он гулшан ки ояд дар сухани лаъли гуҳари бориш

در آن گلشن که آید در سخن لعل گهر بارش

Зшбнми оби ҳасрати ғунчаҳоро дар даҳан гардад

زشبنم آب حسرت غنچه ها را در دهن گردد

Чу аз меоташин гардад ақиқи обдор ӯ

چو از می آتشین گردد عقیق آبدار او

Суҳайл аз шармсории пунбаи доғ Яман гардад

سهیل از شرمساری پنبه داغ یمن گردد

Лаб мегаван ӯ хуш ҳарф шуд дар рӯзгори хат

لب میگون او خوش حرف شد در روزگار خط

Ҷавонтар мешавад кайфияташ чун мекуҳан гардад

جوانتر می شود کیفیتش چون می کهن گردد

Тавонад танг дар оғӯш худ оварад марказ ро

تواند تنگ در آغوش خود آورد مرکز را

Сбксирӣ ки чун паргори гирд хештан гардад

سبکسیری که چون پرگار گرد خویشتن گردد

Надорад фикри канъони Юсуф аз бимҳрии ихвон

ندارد فکر کنعان یوسف از بیمهری اخوان

Ки ғурбат бо азизии дилнишинтар аз ватан гардад

که غربت با عزیزی دلنشین تر از وطن گردد

Дил равшан кунад ширини сухани соиби суханвар ро

دل روشن کند شیرین سخن صائب سخنور را

Ки беойӣна ҳайҳотаст тӯтии хуш сухан гардад

که بی آیینه هیهات است طوطی خوش سخن گردد