Бғир аз хома каз битоқтии гирд сухан гардад
بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
Куҷои гирди сари парвонаи шамъ анҷуман гардад ?
کجا گرد سر پروانه شمع انجمن گردد؟
Марои назораи рухсор ӯ меҳр хамӯшӣ шуд
مرا نظاره رخسار او مهر خموشی شد
Чаҳ ҳарфаст ин ки аз ойӣнаи тӯтии хуш сухан гардад ?
چه حرف است این که از آیینه طوطی خوش سخن گردد؟
На аз хат сабз шуд пушти лаби он ширини такаллум ро
نه از خط سبز شد پشت لب آن شیرین تکلم را
Ки аз дилбастагӣҳо ҳарфи гирди он даҳан гардад
که از دلبستگیها حرف گرد آن دهن گردد
Тамошои хиром ӯ ҷунун меоварад , тарсам
تماشای خرام او جنون می آورد، ترسم
Ки тавқи қамарёни занҷир бар сар ва чаман гардад
که طوق قمریان زنجیر بر سر و چمن گردد
Чаҳ кам мегардад аз дарёӣ бе поёни ҳасан ӯ ?
چه کم می گردد از دریای بی پایان حسن او؟
Агар лаби ташнае сароб азон чоҳ зқн гардад
اگر لب تشنه ای سراب ازان چاه ذقن گردد
Ба ширини корӣ ман нест маҷнӯнии дарин кишвар
به شیرین کاری من نیست مجنونی درین کشور
Ки ҳар ҷо хурдсолӣ ҳаст дар дунбол ман гардад
که هر جا خردسالی هست در دنبال من گردد
Кунад маъшӯқи ошиқро чу сӯзи ишқ комил шуд
کند معشوق عاشق را چو سوز عشق کامل شد
Ки чун парвона дар гирад чароғ анҷуман гардад
که چون پروانه در گیرد چراغ انجمن گردد
Шафақи хуршеди тобонро кунад аз субҳи мустағнӣ
شفق خورشید تابان را کند از صبح مستغنی
Шаҳиди ишқ ҳайҳотаст муҳтоҷ кафан гардад
شهید عشق هیهات است محتاج کفن گردد
Ватан зиндон шавад бар ҳар ки гардад дар ҳунари комил
وطن زندان شود بر هر که گردد در هنر کامل
Ки хӯн чун машк шуд овора аз ноф хутан гардад
که خون چون مشک شد آواره از ناف ختن گردد
Башу аз айши ширини даст , то гардад дилати равшан
بشو از عیش شیرین دست، تا گردد دلت روشن
Ки мум аз шаҳд чун шуд давр , шамъ анҷуман гардад
که موم از شهد چون شد دور، شمع انجمن گردد
Канори ҳасрати хамёзаи ман вусъатӣ дорад
کنار حسرت خمیازه من وسعتی دارد
Ки ма бар осмон дар ҳолаи оғӯш ман гардад
که مه بر آسمان در هاله آغوش من گردد
Зғрбт нест бар хотири ғамии рангини хаёлон ро
زغربت نیست بر خاطر غمی رنگین خیالان را
Ақиқи номварро кӣ ба дили ёд Яман гардад ?
عقیق نامور را کی به دل یاد یمن گردد؟
Макун сар дар сари сангини дилон аз содагии соиб
مکن سر در سر سنگین دلان از سادگی صائب
Ки охири бесутуни санги мазор кӯҳкан гардад
که آخر بیستون سنگ مزار کوهکن گردد