Касе то чанд мағлуби шароби лола гаван гардад ?

کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

Касе то чанд бе лангари дарин дарёӣ хӯн гардад ?

کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟

Парешони гашти дилҳо то буридӣ зулфи мишкӣн ро

پریشان گشت دلها تا بریدی زلف مشکین را

Сипоҳ аз икдгри резади илм чун сарнигӯн гардад

سپاه از یکدگر ریزد علم چون سرنگون گردد

Назд меҳр хамӯшӣ бар даҳани гирдоби дарё ро

نزد مهر خموشی بر دهن گرداب دریا را

Куҷо кам шӯриши мағзи ман аз доғ ҷунун гардад ?

کجا کم شورش مغز من از داغ جنون گردد؟

Ба ранҷу роҳат дунё манеҳ дил чун тнки зарфон

به رنج و راحت دنیا منه دل چون تنک ظرفان

Ки хӯн аз инқилоби даҳри шеру шер хӯн гардад

که خون از انقلاب دهر شیر و شیر خون گردد

Магари овораге роҳӣ гузорад пеши ман , варна

مگر آوارگی راهی گذارد پیش من، ورنه

Чунон худро накардам гум ки Хизрам раҳнамӯн гардад

چنان خود را نکردم گم که خضرم رهنمون گردد

Гиребони лаҳадро чок хоҳад кард ашки ман

گریبان لحد را چاک خواهد کرد اشک من

Танурӣ чун амонати дори ин тӯфон хӯн гардад ?

تنوری چون امانت دار این طوفان خون گردد؟

Май равшан буд ойӣнаи асрор , ҳикмат ро

می روشن بود آیینه اسرار، حکمت را

Нишинад ҳар ки дар хам чун Флотўн зуфунун гардад

نشیند هر که در خم چون فلاطون ذوفنون گردد

Ҳануз аз дарду доғи мотами Фарҳоди хунини дил

هنوز از درد و داغ ماتم فرهاد خونین دل

Садо дар хӯни дили оғиштаи боз аз бесутун гардад

صدا در خون دل آغشته باز از بیستون گردد

Чисон соиб кунам роми худ он оҳӯии ваҳширо ?

چسان صائب کنم رام خود آن آهوی وحشی را؟

Ки то дар хотираши орми дили андеша хӯн гардад

که تا در خاطرش آرم دل اندیشه خون گردد