зи домони терми реги равон сероб ме гардад

ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گردد

Намак дар дидаи ман пардаҳои хоб ме гардад

نمک در دیده من پرده‌های خواب می‌گردد

Чаҳ куфри неъмат аз ман дар вуҷӯд омад наме донам

چه کفر نعمت از من در وجود آمد نمی‌دانم

Ки дар паймонаи ман хӯни шароб ноб ме гардад

که در پیمانهٔ من خون شراب ناب می‌گردد

Чунон аз нолаи ман бесутунро дил ба дард омад

چنان از نالهٔ من بیستون را دل به درد آمد

Ки аз паҳлу ба паҳлу чун дил бетоб ме гардад

که از پهلو به پهلو چون دل بی‌تاب می‌گردد

зи иқболи баланди ман Сикандари доғ ҳо дорад

ز اقبال بلند من سکندر داغ‌ها دارد

Ки оби Хизр дар паймонаам хуноб ме гардад

که آب خضر در پیمانه‌ام خوناب می‌گردد

Рахш аз қиблаи баргардад , ба худ ҳаркас ки рӯй орад

رخش از قبله برگردد، به خود هرکس که روی آرد

Кунад ҳаркаси зи худ қолаби тиҳӣ миҳроб ме гардад

کند هرکس ز خود قالب تهی محراب می‌گردد

Ба ҳар манзил ки он хуршеди тобон партав андозад

به هر منزل که آن خورشید تابان پرتو اندازد

Ба чашми равзани ғмхонаҳи ман об ме гардад

به چشم روزن غمخانه من آب می‌گردد

зи ҳасани баҳри яктоеи назари бозӣ хабар дорад

ز حسن بحر یکتایی نظر بازی خبر دارد

Ки бар гирди сар ҳар қатра чун гирдоб ме гардад

که بر گرد سر هر قطره چون گرداب می‌گردد

Макун хушк эй сипеҳр бе муруввати чашми маҷнӯн ро

مکن خشک ای سپهر بی‌مروت چشم مجنون را

Каз ин сарчашмаи чандини корвон сероб ме гардад

کز این سرچشمه چندین کاروان سیراب می‌گردد

Чаҳ афтодааст чун парвона бар оташи занами худро ?

چه افتاده است چون پروانه بر آتش زنم خود را؟

Ки кори ман тамом аз партав маҳтоб ме гардад

که کار من تمام از پرتو مهتاب می‌گردد

Ғуборолуди имконро сафо дар бехудӣ бошад

غبارآلود امکان را صفا در بی‌خودی باشد

Ки дарёи боиси оромиш сайлоб ме гардад

که دریا باعث آرامش سیلاب می‌گردد

Мадаи домони эксири қаноатро зи кафи соиб

مده دامان اکسیر قناعت را ز کف صائب

Ки хокистар ба қонеъи бистар санҷоб ме гардад

که خاکستر به قانع بستر سنجاب می‌گردد