Аз он аз сайри саҳрои хотирам хушнӯд ме гардад

از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گردد

Ки доғам аз саводи шаҳри машк андӯд ме гардад

که داغم از سواد شهر مُشک‌اندود می‌گردد

зи мо андеша дорад хасм беҳосил , наме донад

ز ما اندیشه دارد خصم بی‌حاصل، نمی‌داند

Ки чӯби бед дар отшгаҳи мо авд ме гардад

که چوب بید در آتشگه ما عود می‌گردد

Ғубори роҳ ҳаркас мешавам аз пастии толеъ

غبار راه هرکس می‌شوم از پستی طالع

Паии озори ман занбӯр хок олуд ме гардад

پی آزار من زنبور خاک‌آلود می‌گردد

Гар изҳор пушаймонӣ кунад гардун машав эмин

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن

Ки бадаҳд аз пушаймонии пушаймон зуд ме гардад

که بدعهد از پشیمانی پشیمان زود می‌گردد

Агар инаст барқ бе ниёзии ғамза ӯ ро

اگر این است برق بی‌نیازی غمزه او را

Матоъи куфру имони сар ба сар нобӯд ме гардад

متاع کفر و ایمان سر به سر نابود می‌گردد

намедонам зиёну суди худро , ин қадар донам

نمی‌دانم زیان و سود خود را، این قدر دانم

Ки суди ман зиёнасту зиёнам суд ме гардад

که سود من زیان است و زیانم سود می‌گردد

Ба чашм кам ба доғи лолаи сҳроншини мангар

به چشم کم به داغ لاله صحرانشین منگر

Ки шамъи эмини ӣнҷо дар либос дӯд ме гардад

که شمع ایمن اینجا در لباس دود می‌گردد

Ман аз зуннорёни куфр неъмат нестам соиб

من از زناریان کفر نعمت نیستم صائب

Ба андаки илтифотии хотирам хушнӯд ме гардад

به اندک التفاتی خاطرم خشنود می‌گردد