Насими навбаҳорон бар димоғам бор ме гардад

نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گردد

Гул бехор дар пероҳани ман хор ме гардад

گل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد

Тан хокӣ нагирад пеши роҳи покдомонон

تن خاکی نگیرد پیش راه پاکدامانان

Ки дар бар рӯй Юсуфи боз аз девор ме гардад

که در بر روی یوسف باز از دیوار می‌گردد

Наад эҳсони соқии тоҷи лаъл аз бодааш бар сар

نهد احسان ساقی تاج لعل از باده‌اش بر سر

Сари ҳаркас ки дар майхона бедастор ме гардад

سر هرکس که در میخانه بی‌دستار می‌گردد

Чунон тарсидааст ойӣнаам аз партави миннат

چنان ترسیده است آیینه‌ام از پرتو منت

Ки аз сайқали ҷаҳон бар дидаи ман тор ме гардад

که از صیقل جهان بر دیده من تار می‌گردد

зи сахтиҳои даврон мешавад душворҳо осон

ز سختی‌های دوران می‌شود دشوارها آسان

Мусаввири сӯрати ширини дарин кҳсор ме гардад

مصور صورت شیرین درین کهسار می‌گردد

Набошад дар ҷигари оби муруввати баҳрро , варна

نباشد در جگر آب مروت بحر را، ورنه

Чу гавҳари ҷоми мо аз қатрае саршор ме гардад

چو گوهر جام ما از قطره‌ای سرشار می‌گردد

Надорад бо замини гирон ғифлат гуфт вгўи судӣ

ندارد با زمین گیران غفلت گفت‌وگو سودی

Раҳи хобида кӣ зи овози по бедор мегардад ?

ره خوابیده کی ز آواز پا بیدار می‌گردد؟

Нагардонанд аз санги маломати рӯи худоҷӯён

نگردانند از سنگ ملامت رو خداجویان

Ки чун сайлоб сангин шуд сабк рафтор ме гардад

که چون سیلاب سنگین شد سبک‌رفتار می‌گردد

Дуруштиҳои раҳро узрхоҳӣ нест чун манзил

درشتی‌های ره را عذرخواهی نیست چون منزل

Агар мурдан набошад зиндагӣ душвор ме гардад

اگر مردن نباشد زندگی دشوار می‌گردد

Дар айёми куҳансолии зи дунёи рӯ ба уқбо кун

در ایام کهنسالی ز دنیا رو به عقبی کن

Ки меуфтад ба ҳрсўи моили ин девор ме гардад

که می‌افتد به هرسو مایل این دیوار می‌گردد

з беоромӣ аз нақши муроди афтодае ғофил

ز بی‌آرامی از نقش مراد افتاده‌ای غافل

Чу шуд устодаи оби ойӣна гулзор ме гардад

چو شد استاده آب آیینه گلزار می‌گردد

Дар пӯшидаи сад раҳ шавад меҳмони ғайбӣ ро

در پوشیده سد ره شود مهمان غیبی را

Гарони хобии ҳиҷоби давлат бедор ме гардад

گران‌خوابی حجاب دولت بیدار می‌گردد

Дили равшани зи ҳарфу савт ҳайҳот аст бигушоед

دل روشن ز حرف و صوت هیهات است بگشاید

Бар ин ойӣнаи акси тӯтӣон зангор ме гардад

بر این آیینه عکس طوطیان زنگار می‌گردد

Чаро андешам аз захми забони носеҳони соиб ?

چرا اندیشم از زخم زبان ناصحان صائب؟

Ки савҳон аз дуруштиҳои ман ҳамвор ме гардад

که سوهان از درشتی‌های من هموار می‌گردد