Сухансанҷӣ саромад дар фан гуфтор ме гардад
سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد
Ки чун паргори гирди нуқтае садбор ме гардад
که چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد
Надорад ҳамчуи ман девонае домони ин саҳро
ندارد همچو من دیوانه‌ای دامان این صحرا
Ки кӯҳ аз нолаам Кебеки сабк рафтор ме гардад
که کوه از ناله‌ام کبک سبک‌رفتار می‌گردد
Ҳазар кун зинҳор аз иттифоқи душмани оҷиз
حذر کن زینهار از اتفاق دشمن عاجز
Ки чун пайваста гардад мӯр бо ҳам мор ме гардад
که چون پیوسته گردد مور با هم مار می‌گردد
Надорад дар ҷигари оби муруввати абри дарёи дил
ندارد در جگر آب مروت ابر دریا دل
Вагарнаи зарфи мо аз қатрае саршор ме гардад
وگرنه ظرف ما از قطره‌ای سرشار می‌گردد
Ҳубоб аз тарки сар дар як нафаси дарёӣ гавҳар шуд
حباب از ترک سر در یک نفس دریای گوهر شد
Хушо мастӣ ки дар майхона бедастор ме гардад
خوشا مستی که در میخانه بی‌دستار می‌گردد
Намонад аз дарду доғи ишқи оҳам дар ҷигари соиб
نماند از درد و داغ عشق آهم در جگر صائب
Насим аз ҷӯши гули беруни ин гулзор ме гардад
نسیم از جوش گل بیرون این گلزار می‌گردد