Амал чун холис уфтад дил аз ан пурнур ме гардад

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گردد

Сафои шаҳди шамъи хона занбӯр ме гардад

صفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Ба умри ҷовдони дили раҳи набард аз зулф ӯ берун

به عمر جاودان دل ره نبرد از زلف او بیرون

Раҳи хобидаи ҳайрати зрФтн давр ме гардад

ره خوابیده حیرت زرفتن دور می گردد

Чунон каз субҳ гардад ахтари субҳ аз назари пинҳон

چنان کز صبح گردد اختر صبح از نظر پنهان

Зшкри хандаи рози он даҳон мастур ме гардад

زشکر خنده راز آن دهان مستور می گردد

Зрўии пардаи сӯзи ёр дар сар оташӣ дорам

زروی پرده سوز یار در سر آتشی دارم

Ки аз саргармии ман дори нахл тавр ме гардад

که از سرگرمی من دار نخل طور می گردد

зи оҳи оташин ман нашуд нарми он камони абрӯ

ز آه آتشین من نشد نرم آن کمان ابرو

Чаҳ ҳарфаст ин ки аз оташи камон кам зӯр мегардад ?

چه حرف است این که از آتش کمان کم زور می گردد؟

Мабош эй шохи гул дар бар гурез аз дӯстони эмин

مباش ای شاخ گل در بر گریز از دوستان ایمن

Ки шабнам чун варақи баргашти чашм шӯр ме гардад

که شبنم چون ورق برگشت چشم شور می گردد

Машав ғофил бар ҳамН аз дили сӯрати парасти ман

مشو غافل بر همن از دل صورت پرست من

Каз ин як мушти гули бтхонаҳҳо маъмур ме гардад

کز این یک مشت گل بتخانه ها معمور می گردد

Шикастӣ ҳаст дар толеъи сабки мағзони нихват ро

شکستی هست در طالع سبک مغزان نخوت را

Сари фағфури охири коса фағфур ме гардад

سر فغفور آخر کاسه فغفور می گردد

Қаноати пешагонро май расонади осмони рӯзӣ

قناعت پیشگان را می رساند آسمان روزی

Зхрмн ончӣ мемонад насиб мӯр ме гардад

زخرمن آنچه می ماند نصیب مور می گردد

Биҳиштӣ аз хаёл рӯй Лайлӣ дар назар дорам

بهشتی از خیال روی لیلی در نظر دارم

Ки бар ман домани саҳрои канор ҳур ме гардад

که بر من دامن صحرا کنار حور می گردد

Намак дар чашм шерон мезанад гирди ғизолонаш

نمک در چشم شیران می زند گرد غزالانش

Биёбоне ки аз маҷнӯни ман пуршӯр ме гардад

بیابانی که از مجنون من پرشور می گردد

Нахоҳад монад соиби донае аз хирман ҳастӣ

نخواهد ماند صائب دانه ای از خرمن هستی

Агар гардуни сангини дил ба ин дастур ме гардад

اگر گردون سنگین دل به این دستور می گردد