Ба андаки фурсатии равшандил аз ҷон сайр ме гардад

به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد

Нафас то рост созад субҳи содиқ пер ме гардад

نفس تا راست سازد صبح صادق پیر می گردد

Надорад кӣмёӣ чун муҳаббати олами имкон

ندارد کیمیایی چون محبت عالم امکان

Ки хӯн аз меҳр дар пистони модар шер ме гардад

که خون از مهر در پستان مادر شیر می گردد

Чаҳ бошад ҷон ки натавон бедареғ ифшоанд бар ҷонон ?

چه باشد جان که نتوان بی دریغ افشاند بر جانان؟

Кам аз хокаст ҳар хӯнӣ ки домангир ме гардад

کم از خاک است هر خونی که دامنگیر می گردد

Чаро аз хокмоли чархи андешам , ки чун гавҳар

چرا از خاکمال چرخ اندیشم، که چون گوهر

Марои гирди ятемии боис таъмир ме гардад

مرا گرد یتیمی باعث تعمیر می گردد

Змн ҳар пораи дил дар биёбоне кунад ҷавлон

زمن هر پاره دل در بیابانی کند جولان

Куҷои шерозаи ин авроқро занҷир мегардад ?

کجا شیرازه این اوراق را زنجیر می گردد؟

Чаҳ хоҳад кард бо чашмтар ман оташини рӯе

چه خواهد کرد با چشم تر من آتشین رویی

Ки об аз диданаши дрдидаҳ тасвир ме гардад

که آب از دیدنش دردیده تصویر می گردد

Аз ан пайваста бошад неъмати ҳасани ту рӯзафзӯн

از ان پیوسته باشد نعمت حسن تو روزافزون

Ки онҷои миҳмон аз хӯрд дил сайр ме гардад

که آنجا میهمان از خورد دل سیر می گردد

Сбксирӣ ки ваҳшатро шикор хеш ме донад

سبکسیری که وحشت را شکار خویش می داند

Знқши пои оҳӯ дар даҳон шер ме гардад

زنقش پای آهو در دهان شیر می گردد

Камон кун қомат чун тирро дар қабзаи тоъат

کمان کن قامت چون تیر را در قبضه طاعت

Ки дар қатъи таъаллуқи оқибат шамшер ме гардад

که در قطع تعلق عاقبت شمشیر می گردد

Насозад марги кӯтоҳ аз таъаддии дасти золим ро

نسازد مرگ کوتاه از تعدی دست ظالم را

Пару боли уқоби охири насиб тир ме гардад

پر و بال عقاب آخر نصیب تیر می گردد

Зборони мукаррари мазраъи умед май сӯзад

زباران مکرر مزرع امید می سوزد

Збсёрии сиришки шамъ бетаъсирӣ ме гардад

زبسیاری سرشک شمع بی تأثیری می گردد

Таназзули қатраро соиб кунад дар ятеми охир

تنزل قطره را صائب کند در یتیم آخر

Ғубори хоксории оқибат эксир ме гардад

غبار خاکساری عاقبت اکسیر می گردد