Зоби дидаи ман беди маҷнӯн сабз ме гардад

زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد

Ба ҷои ғунчаи дилҳои пар аз хӯн сабз ме гардад

به جای غنچه دلهای پر از خون سبز می گردد

Дар он водӣ ки дӯд аз донаи умеди ман хезад

در آن وادی که دود از دانه امید من خیزد

Зборони донаи занҷири маҷнӯн сабз ме гардад

زباران دانه زنجیر مجنون سبز می گردد

Ба хӯни халқи занг аз дил задойад ғамзаи шӯхаш

به خون خلق زنگ از دل زداید غمزه شوخش

Агарчӣ сабзаи теғ аз нами хӯн сабз ме гардад

اگرچه سبزه تیغ از نم خون سبز می گردد

Чунин грхокро сероб созад чашми гирёнам

چنین گرخاک را سیراب سازد چشم گریانم

Ба андаки рӯзгории тухми қорун сабз ме гардад

به اندک روزگاری تخم قارون سبز می گردد

Ҳамон май сӯзад аз лаби тишнагии тухми умеди ман

همان می سوزد از لب تشنگی تخم امید من

Агарчӣ аз сари шиками кӯҳу ҳомӯн сабз ме гардад

اگرچه از سر شکم کوه و هامون سبز می گردد

Тарирогар чунин аз ҳади баради абри сиёҳи хат

تری را گر چنین از حد برد ابر سیاه خط

Ба андак вақте он рухсори гулгун сабз ме гардад

به اندک وقتی آن رخسار گلگون سبز می گردد

На аз баҳр барӯмандӣаст , роҳ барқ ме бинад

نه از بهر برومندی است، راه برق می بیند

Марои гирдонае аз бахти ворун сабз ме гардад

مرا گردانه ای از بخت وارون سبز می گردد

Макун бо талхкомони рӯи турши тошкрии дорӣ

مکن با تلخکامان رو ترش تاشکری داری

Ки аз заҳри хати он лабҳои мегаван сабз ме гардад

که از زهر خط آن لبهای میگون سبز می گردد

Азин хиҷлат ки танҳо хӯрд оби зиндагонӣ ро

ازین خجلت که تنها خورد آب زندگانی را

Надонам Хизри пеши мардумон чун сабз мегардад ?

ندانم خضر پیش مردمان چون سبز می گردد؟

Барӯмандӣ буд аз ҳасани ишқи покро соиб

برومندی بود از حسن عشق پاک را صائب

Зхоли сабзи Лайлии бахти маҷнӯн сабз ме гардад

زخال سبز لیلی بخت مجنون سبز می گردد