Зхомўшии дили огоҳи равшан беш ме гардад
زخاموشی دل آگاه روشن بیش می گردد
Фурӯғи шамъи мо дар зери доман беш ме гардад
فروغ شمع ما در زیر دامن بیش می گردد
Кмингоҳӣаст хоби амни сайлоби ҳаводис ро
کمینگاهی است خواب امن سیلاب حوادث را
Дили бедорро ваҳшати зи мأмн беш ме гардад
دل بیدار را وحشت ز مأمن بیش می گردد
Умеди фатҳи боб аз чашми бинои доштам , ғофил
امید فتح باب از چشم بینا داشتم، غافل
Ки аз дар бастан ин ғмхонаҳи равшан беш ме гардад
که از در بستن این غمخانه روشن بیش می گردد
Нагардад ҳирсро кӯтоҳи даст аз луқмаи сангин
نگردد حرص را کوتاه دست از لقمه سنگین
Чу бандад бар шиками санги ин фалохан беш ме гардад
چو بندد بر شکم سنگ این فلاخن بیش می گردد
Гиребон чок созад бахяи миннати ғаюрон ро
گریبان چاک سازد بخیه منت غیوران را
Намоёни захми мо аз чашми сӯзан беш ме гардад
نمایان زخم ما از چشم سوزن بیش می گردد
Маро бигзор чун паргор то гирди ҷаҳони гирдам
مرا بگذار چون پرگار تا گرد جهان گردم
Ки саргардонем аз по фишурдан беш ме гардад
که سرگردانیم از پا فشردن بیش می گردد
Мҷу аз неъмат бисёр сирӣ аз тиҳии чашмон
مجو از نعمت بسیار سیری از تهی چشمان
Ки ин ғарболи саргардони зхрмн беш ме гардад
که این غربال سرگردان زخرمن بیش می گردد
Зхт анбарин шуд шухии он чашми масти афзӯн
زخط عنبرین شد شوخی آن چشم مست افزون
Чу хӯн шуд машк , оҳӯро рамидан беш ме гардад
چو خون شد مشک، آهو را رمیدن بیش می گردد
Шаби васли ту май ларзам ба чашм аз гиряи шодӣ
شب وصل تو می لرزم به چشم از گریه شادی
Хатар бошад чароғиро ки равған беш ме гардад
خطر باشد چراغی را که روغن بیش می گردد
Лаби паймона меро макидан хушк агар созад
لب پیمانه می را مکیدن خشک اگر سازد
Лаб ӯро тароват аз макидан беш ме гардад
لب او را طراوت از مکیدن بیش می گردد
Биҷузи рӯйиш ки глгл шуд зтأсири нигоҳи ман
بجز رویش که گلگل شد زتأثیر نگاه من
Кадомин гули дарин гулшани зчидн беш мегардад ?
کدامین گل درین گلشن زچیدن بیش می گردد؟
Зхт шуд хори хори дилрабоеи ҳасанро афзӯн
زخط شد خار خار دلربایی حسن را افزون
Ки ҳирси гул ба ҷамъи зари здомн беш ме гардад
که حرص گل به جمع زر زدامن بیش می گردد
Арақи пок аз ҷабинаш мекунад машшотаи зини ғофил
عرق پاک از جبینش می کند مشاطه زین غافل
Ки оби чашмаҳо аз пок кардан беш ме гардад
که آب چشمه ها از پاک کردن بیش می گردد
Ба аҷз иқрор кун соиб , вагарнаи нафаси саркаш ро
به عجز اقرار کن صائب، وگرنه نفس سرکش را
Чу шамъ аз сар задан рагҳои гардан беш ме гардад
چو شمع از سر زدن رگهای گردن بیش می گردد