Ба қатл ҳар ки моили он дил бибок ме гардад

به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گردد

Гиребон бар гулӯяши ҳалқа фитрок ме гардад

گریبان بر گلویش حلقه فتراک می گردد

Ба хуршед дурахшон мерасад чун қатраи шабнам

به خورشید درخشان می رسد چون قطره شبنم

Дил ҳар кас ки об аз рӯй отшнок ме гардад

دل هر کس که آب از روی آتشناک می گردد

Фурӯғ шамъ месозад мунаввари чашми равзан ро

فروغ شمع می سازد منور چشم روزن را

Агар покаст дил , охири назари ҳам пок ме гардад

اگر پاک است دل، آخر نظر هم پاک می گردد

Мабод ҳеҷ касро рӯзи сахтӣ дар камӣн ёрб

مباد هیچ کس را روز سختی در کمین یارب

Ки гандумро збими Асияи дил чок ме гардад

که گندم را زبیم آسیا دل چاک می گردد

Зпичу тоби фикрат дар дил шабҳо машав дар ҳам

زپیچ و تاب فکرت در دل شبها مشو در هم

Ки охири ҷавҳари ойӣна идрок ме гардад

که آخر جوهر آیینه ادراک می گردد

Хашин пӯшӣ гузидам баҳри заҷри нафас , азин ғофил

خشن پوشی گزیدم بهر زجر نفس، ازین غافل

Ки оташи фарбеҳ аз пероҳан хошок ме гардад

که آتش فربه از پیراهن خاشاک می گردد

Махӯр чун ғунчаи гул аз насими субҳ , дами соиб

مخور چون غنچه گل از نسیم صبح، دم صائب

Ки ҷамъият ба гирди хотир ғамнок ме гардад

که جمعیت به گرد خاطر غمناک می گردد