Куҷои девонаро дил аз маломат танг мегардад ?

کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می‌گردد؟

Ки нахли борварро дили сабк аз санг ме гардад

که نخل بارور را دل سبک از سنگ می‌گردد

з даст андоз гардуни кӯтаҳи андешӣ ки ме нолад

ز دست‌انداز گردون کوته‌اندیشی که می‌نالد

намедонад ки соз аз гӯшмол оҳанг ме гардад

نمی‌داند که ساز از گوشمال آهنگ می‌گردد

зи баси олами сияҳ дар чашмам аз нодӣданӣ ҳо шуд

ز بس عالم سیه در چشمم از نادیدنی‌ها شد

Марои ойӣнаи дили сайқалӣ аз занг ме гардад

مرا آیینه دل صیقلی از زنگ می‌گردد

Ба оҳии кӯҳи тамкини накӯёнро сабки созам

به آهی کوه تمکین نکویان را سبک سازم

Ба ман Фарҳоди сангини даст кӣ ҳамсанг мегардад ?

به من فرهاد سنگین دست کی همسنگ می‌گردد؟

Чаро андешам аз гирди гунаҳ бо раҳмати яздон ?

چرا اندیشم از گرد گنه با رحمت یزدان؟

Ба дарёи сайл чун пайваста шуд икрнг ме гардад

به دریا سیل چون پیوسته شد یکرنگ می‌گردد

Агар аз занг мегардад сиёҳи ойӣнаҳоро дил

اگر از زنگ می‌گردد سیاه آیینه‌ها را دل

Сафои чеҳраи афзӯн аз хат шбрнг ме гардад

صفای چهره افزون از خط شبرنگ می‌گردد

Махон бар зоҳидии хушки тинати шеъртар соиб

مخوان بر زاهدان خشک‌طینت شعر تر صائب

Ки оби чашми Нитсаон дар садафҳо санг ме гардад

که آب چشم نیسان در صدف‌ها سنگ می‌گردد