Маро аз ҳарфҳои қолабии дил танг ме гардад

مرا از حرف‌های قالبی دل تنگ می‌گردد

зи акси тӯтӣон ойӣнаам пурзанг ме гардад

ز عکس طوطیان آیینه‌ام پرزنگ می‌گردد

Гаронӣ мекунад бар хотирами ёди сабки рӯҳон

گرانی می‌کند بر خاطرم یاد سبک‌روحان

Парӣ бар шишаи нозкдли ман санг ме гардад

پری بر شیشه نازکدل من سنگ می‌گردد

Ба ёди хилвати оғӯш ӯ ҳаргоҳ май уфтам

به یاد خلوت آغوش او هرگاه می‌افتم

Фазои осмон бар дидаи ман танг ме гардад

فضای آسمان بر دیده من تنگ می‌گردد

Ки дорад ёди маъшӯқӣ ба ин кайфият аз хубон ?

که دارد یاد معشوقی به این کیفیت از خوبان؟

Арақ бар чеҳраи софаш мегулранг ме гардад

عرق بر چهره صافش می گلرنگ می‌گردد

Магар шуд корвони солор , шавқ оташин поем ?

مگر شد کاروان‌سالار، شوق آتشین پایم؟

Ки барқ вау бод дар дунболи узр ланг ме гардад

که برق و و باد در دنبال عذر لنگ می‌گردد

Сафар осон кунад ҳар уқдаи мушкил ки пеш ояд

سفر آسان کند هر عقده مشکل که پیش آید

Пару боли фалохани вақти гардиш санг ме гардад

پر و بال فلاخن وقت گردش سنگ می‌گردد

Ҳаё афзӯн кунад гирои чашми накӯён ро

حیا افزون کند گیرایی چشم نکویان را

зи нури шарми ин шаҳбози заррин чанг ме гардад

ز نور شرم این شهباز زرین چنگ می‌گردد

Мурувват нест ҳамкорони ширинро хаҷал кардан

مروت نیست همکاران شیرین را خجل کردن

Вагарнаи кӯҳкан бо ман куҷо ҳамсанг мегардад ?

وگرنه کوهکن با من کجا همسنگ می‌گردد؟

Дили хуши машраби ман сулҳ кул кардааст бо олам

دل خوش مشرب من صلح کل کرده است با عالم

Ки оби соф бо ҳар шишае икрнг ме гардад

که آب صاف با هر شیشه‌ای یکرنگ می‌گردد

Гузорад рӯ ба саҳро чун дили девона аз шаҳрӣ

گذارد رو به صحرا چون دل دیوانه از شهری

Ки дар ҷайбу бағали атфолро гул санг мегардад ?

که در جیب و بغل اطفال را گل سنگ می‌گردد؟

Ба ҳар баррагии дарин гулзори пайванд дигар дорам

به هر برگی درین گلزار پیوند دگر دارم

Шавадгар ғунчае дар ҳам , дили ман танг ме гардад

شود گر غنچه‌ای در هم، دل من تنگ می‌گردد

Муҳаррик бар сари гуфтор май оради суханвар ро

محرک بر سر گفتار می‌آرد سخنور را

Ки аз мизроби аксари созҳо оҳанг ме гардад

که از مضراب اکثر سازها آهنگ می‌گردد

Аз ани ошиқ ба оташҳои рангоранг май сӯзад

از ان عاشق به آتش‌های رنگارنگ می‌سوزد

Ки ҳар соъат ба рангии ҳасани пар найранг ме гардад

که هر ساعت به رنگی حسن پر نیرنگ می‌گردد

Махон бар зоҳидии хушки ҳаргизи шеъртар соиб

مخوان بر زاهدان خشک هرگز شعر تر صائب

Ки оби чашми Нитсаон дар садафҳо санг ме гардад

که آب چشم نیسان در صدف‌ها سنگ می‌گردد