ЗонФоси гиромии ончии сарф оҳ ме гардад
زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گردد
Ба девони қиёмати мади бисми аллоҳ ме гардад
به دیوان قیامت مد بسم الله می گردد
Зхўдроиии ту кҷрў май шумории чархро , варна
زخودرایی تو کجرو می شماری چرخ را، ورنه
Дар иқлӣми ризои доими фалак дилхоҳ ме гардад
در اقلیم رضا دایم فلک دلخواه می گردد
Чу шамъи он кас ки ларзад бар ҳаёт худ наме донад
چو شمع آن کس که لرزد بر حیات خود نمی داند
Ки аз ларзидани афзӯни зиндагӣ кӯтоҳ ме гардад
که از لرزیدن افزون زندگی کوتاه می گردد
Зхўдсозӣ ба фикри хона созӣ нест соҳибдил
زخودسازی به فکر خانه سازی نیست صاحبدل
Ки аз бе хонумонеи осмон харгоҳ ме гардад
که از بی خانمانی آسمان خرگاه می گردد
Зпирӣ мешавад бе пардаи айби дили сиёҳӣҳо
زپیری می شود بی پرده عیب دل سیاهیها
КлФи вақти тамомӣҳо аён аз моҳ ме гардад
کلف وقت تمامیها عیان از ماه می گردد
ЗҳрФи расатони кӯтоҳи дори ангушти густохӣ
زحرف راستان کوتاه دار انگشت گستاخی
Сархуд мехӯрд Марӣ ки гирд роҳ ме гардад
سرخود می خورد ماری که گرد راه می گردد
Раҳи наздик беанҷом мегардад зтнҳоиӣ
ره نزدیک بی انجام می گردد زتنهایی
Ба дили наздики роҳи давр аз ҳамроҳ ме гардад
به دل نزدیک راه دور از همراه می گردد
Хирад аз ӯҳдаи нафаси музаввар бар наме ояд
خرد از عهده نفس مزور بر نمی آید
Ки оҷизи шери нар аз ҳила рӯбоҳ ме гардад
که عاجز شیر نر از حیله روباه می گردد
Чароғ аз саркашии ғофил буд аз пеши пои худ
چراغ از سرکشی غافل بود از پیش پای خود
Куҷои худбини зъиби хештан огоҳ мегардад ?
کجا خودبین زعیب خویشتن آگاه می گردد؟
Здли ҷӯи ончӣ май ҷӯӣ ки бошад дар бадари доим
زدل جو آنچه می جویی که باشد در بدر دایم
Сабки мағзӣ ки рӯи гардони азин дар гоҳ ме гардад
سبک مغزی که رو گردان ازین در گاه می گردد
Сироят мекунад дар олимӣ бе қайдии олам
سرایت می کند در عالمی بی قیدی عالم
Ки аз гумроҳии раҳбари ҷаҳон гумроҳ ме гардад
که از گمراهی رهبر جهان گمراه می گردد
Зхўни ошиқон парво надорад он сабки ҷавлон
زخون عاشقان پروا ندارد آن سبک جولان
Вагарнаи боди рангини зин шаҳодатгоҳ ме гардад
وگرنه باد رنگین زین شهادتگاه می گردد
Заъифонро ба чашм кам мубини грбиншии дорӣ
ضعیفان را به چشم کم مبین گربینشی داری
Ки гоҳе кишварии зеру зибр аз оҳ ме гардад
که گاهی کشوری زیر و زبر از آه می گردد
Ҳамон астодгӣ доранд дар резиши тиҳии чашмон
همان استادگی دارند در ریزش تهی چشمان
Агарчӣ аз кашӣдан беш об чоҳ ме гардад
اگرچه از کشیدن بیش آب چاه می گردد
Агар ҷӯёии васли каъбае бедор кун дил ро
اگر جویای وصل کعبه ای بیدار کن دل را
Ки аз гирди сипоҳи афзӯни ғурур шоҳ ме гардад
که از گرد سپاه افزون غرور شاه می گردد
Зхт гуфтам ба ислоҳ ояд он золим , надонистам
زخط گفتم به اصلاح آید آن ظالم، ندانستم
Ки аз хобидагии давру дарози ин роҳ ме гардад
که از خوابیدگی دور و دراز این راه می گردد
Забон кардам зғмхўорони ғами худро , азин ғофил
زبان کردم زغمخواران غم خود را، ازین غافل
Ки дарди саҳл аз пӯшидагӣ ҷонкоҳ ме гардад
که درد سهل از پوشیدگی جانکاه می گردد
Шавад талх аз каманду дом бар сайёди осоиш
شود تلخ از کمند و دام بر صیاد آسایش
Зҷмъи мол дар дил беш ҳуб ҷоҳ ме гардад
زجمع مال در دل بیش حب جاه می گردد
Мёўри ҳарфи носанҷида аз дил бар забони соиб
میاور حرف ناسنجیده از دل بر زبان صائب
Ки кӯҳ аз пучи гӯйӣҳо сабк чун коҳ ме гардад
که کوه از پوچ گوییها سبک چون کاه می گردد