Зери шамшери ҳаводиси пой бар ҷойем мо

زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

Рӯ наметобем аз сайлоб , дарёӣами мо

رو نمی‌تابیم از سیلاب، دریاییم ما

Парда ғифлат намегардад басиратро ҳиҷоб

پردهٔ غفلت نمی‌گردد بصیرت را حجاب

Гарчи аз пӯшида чашмонем , бенаӣами мо

گرچه از پوشیده چشمانیم، بیناییم ما

Матлаби мо гавҳари ибрат ба даст овардан аст

مطلب ما گوهر عبرت به دست آوردن است

Гар ба зоҳири ҳамчуи Тифлон дар тмошоиими мо

گر به ظاهر همچو طفلان در تماشاییم ما

Шабнами моро зи гули оташ буд дар зери по

شبنم ما را ز گل آتش بود در زیر پا

Каз назарбозони он хуршеди симоиими мо

کز نظربازان آن خورشید سیماییم ما

Ваҳшати мо кам нагардад зи иҷтимои дӯстон

وحشت ما کم نگردد ز اجتماع دوستان

Чун алиф бо ҳар чаҳ пайвандем , танҳоӣами мо

چون الف با هر چه پیوندیم، تنهاییم ما

Нест хоби ғифлати моро ба бедории умед

نیست خواب غفلت ما را به بیداری امید

Чун раҳи хобида дар домони саҳройӣами мо

چون ره خوابیده در دامان صحراییم ما

Кардаем аз худҳисобии нақд бар худ ҳашар ро

کرده‌ایم از خودحسابی نقد بر خود حشر را

Фориғ аз андешаи девони Фрдоиими мо

فارغ از اندیشه دیوان فرداییم ما

Бо рафиқони мувофиқ , банду зиндон гулшан аст

با رفیقان موافق، بند و زندان گلشن است

Ҳар ки шуд девона , чун занҷири ҳмпоиими мо

هر که شد دیوانه، چون زنجیر همپاییم ما

Сайли натавонади ғубори мо зи кӯии ёри барад

سیل نتواند غبار ما ز کوی یار برد

Каз нзрбндони он мижгони гироӣами мо

کز نظربندان آن مژگان گیراییم ما

Пеши по дидани зи мо соиб намеояд чу шамъ

پیش پا دیدن ز ما صائب نمی‌آید چو شمع

Бас ки маҳви ҷилваи он қади ръноиими мо

بس که محو جلوهٔ آن قد رعناییم ما