Дили ошиқ ба ҷавр аз ёри дерин барнаме гардад

دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گردد

Ки дар сифтани зобу ранги худ гавҳар наме гардад

که در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد

Макун паҳлуи тиҳӣ аз мо ки хуршеди баланди ахтар

مکن پهلو تهی از ما که خورشید بلند اختر

Ба моҳи нав агар паҳлу диҳад лоғар наме гардад

به ماه نو اگر پهلو دهد لاغر نمی گردد

Чаҳ парво дорад он мағрур аз тӯфони ашки мо ?

چه پروا دارد آن مغرور از طوفان اشک ما؟

Здрёи домани хуршеди тобон тар наме гардад

زدریا دامن خورشید تابان تر نمی گردد

Чаҳ донад ошиқи ҳайрони айёри ҳасани ҷононро ?

چه داند عاشق حیران عیار حسن جانان را؟

Нигоҳ аз чашми қурбонӣ ба мижгон барнаме гардад

نگاه از چشم قربانی به مژگان برنمی گردد

Сипеҳри сангдил осӯдааст аз дӯди оҳи мо

سپهر سنگدل آسوده است از دود آه ما

Ки об аз дӯди гирди дида миҷмар наме гардад

که آب از دود گرد دیده مجمر نمی گردد

Қазоӣ осмонӣ мекунад иҷрои ҳукми худ

قضای آسمانی می کند اجرای حکم خود

Бароти хат ба шамшери тағофул барнаме гардад

برات خط به شمشیر تغافل برنمی گردد

Рақиб аз базми васли аи маро беҳуда ме ронад

رقیب از بزم وصل ا مرا بیهوده می راند

Сапанди шӯхи бори хотир миҷмар наме гардад

سپند شوخ بار خاطر مجمر نمی گردد

ЗФкри он лаб мегаван намеоем буруни соиб

زفکر آن لب میگون نمی آیم برون صائب

Ба гирди хотири махмури ҷуз соғар наме гардад

به گرد خاطر مخمور جز ساغر نمی گردد