Дили саргаштаи мо чархро бар кор май бандад

دل سرگشته ما چرخ را بر کار می‌بندد

Камар дар хизмати ин нуқта на паргор май бандад

کمر در خدمت این نقطه نه پرگار می‌بندد

Ҳиҷоб рӯй гули назорагиро об ме созад

حجاب روی گل نظارگی را آب می‌سازد

Абаси ин бӯстони пиро дар гулзор май бандад

عبث این بوستان‌پیرا در گلزار می‌بندد

Чаҳ созад меҳри тобон бо хамири тинати хомам ?

چه سازد مهر تابان با خمیر طینت خامم؟

Ки ин афсурдаи нони хеш бар девор май бандад

که این افسرده نان خویش بر دیوار می‌بندد

Гул аз боғи тамошои ишқи оташ даст ме чӣанд

گل از باغ تماشا عشق آتش‌دست می‌چیند

Парешон мешавад гули ақл то дастор май бандад

پریشان می‌شود گل عقل تا دستار می‌بندد

зи пеши дидаи густохи мо кӣ даст бардорад ?

ز پیش دیده گستاخ ما کی دست بردارد؟

Гулистонӣ ки дар бар рахнаи девор май бандад

گلستانی که در بر رخنه دیوار می‌بندد

Дили ман ваҷҳи саргардонии худро наме донад

دل من وجه سرگردانی خود را نمی‌داند

Ки вақти сайр , чашми нуқтаро паргор май бандад

که وقت سیر، چشم نقطه را پرگار می‌بندد

Чаҳ май ларзии зи бими марг бар худ , бодаи пеш овар

چه می‌لرزی ز بیم مرگ بر خود، باده پیش آور

Ки ин таби ларзаро як соғари саршор май бандад

که این تب‌لرزه را یک ساغر سرشار می‌بندد

Паноҳ аз чашми фаттонаш ба зулфаш май барам соиб

پناه از چشم فتانش به زلفش می‌برم صائب

Ки бар ҳаркаси ситам зӯр оварад зуннор май бандад

که بر هرکس ستم زور آورد زنار می‌بندد