Хати мишкӣн ӯ савдои анбарро ба ҷӯши орад

خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آرد

Нигоҳи гарм ӯ хӯни самандарро ба ҷӯши орад

نگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد

Ба ҷӯш оварад хӯни субҳро рӯй чу хуршедаш

به جوش آورد خون صبح را روی چو خورشیدش

Чу тифлӣ каз муҳаббати шери модарро ба ҷӯши орад

چو طفلی کز محبت شیر مادر را به جوش آرد

Ба андак рӯй гармии булҳавас битоб ме гардад

به اندک روی گرمی بوالهوس بیتاب می گردد

Шарорӣ метавонад сояпарварро ба ҷӯш май орад

شراری می تواند سایه پرور را به جوش می آرد

Навой ъшқбозони гарме дар чошнӣ дорад

نوای عشقبازان گرمیی در چاشنی دارد

Ки тӯтӣ дар неи афсурда , шукрро ба ҷӯши орад

که طوطی در نی افسرده، شکر را به جوش آرد

Чаҳ созад домани дашти ҷунун бо гарми ҷавлонӣ

چه سازد دامن دشت جنون با گرم جولانی

Ки аз нақши қадами саҳрои маҳшарро ба ҷӯши орад

که از نقش قدم صحرای محشر را به جوش آرد

ЗҳрФи ошноӣ , пок гавҳар меравад аз ҷо

زحرف آشنایی، پاک گوهر می رود از جا

Насимии синаи дарёии ахзарро ба ҷӯши орад

نسیمی سینه دریای اخضر را به جوش آرد

Надорад олами пуршӯр , дастӣ бар дили қонеъ

ندارد عالم پرشور، دستی بر دل قانع

Ки мумкин нест дарёи оби гавҳарро ба ҷӯши орад

که ممکن نیست دریا آب گوهر را به جوش آرد

Шавад афсурдаи хӯн дар пайкараш аз сардии олам

شود افسرده خون در پیکرش از سردی عالم

Агар на шуълаи фитрати суханварро ба ҷӯши орад

اگر نه شعله فطرت سخنور را به جوش آرد

Сафар кун аз ватангар синаи пурҷӯш май хоҳӣ

سفر کن از وطن گر سینه پرجوش می خواهی

Ки ҷӯши баҳр ҳайҳотаст анбарро ба ҷӯши орад

که جوش بحر هیهات است عنبر را به جوش آرد

Чунон афсурдагӣ шуд оми соиб дар замони мо

چنان افسردگی شد عام صائب در زمان ما

Ки шер гарм натавонист шукрро ба ҷӯши орад

که شیر گرم نتوانست شکر را به جوش آرد