То шуд аз сидқи талаб чун субҳ , равшани ҷони мо

تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

Аз танури сард , ояд гарми беруни нони мо

از تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما

Аз хзФи нози гуҳар аз бурдборӣ май кашем

از خزف ناز گهر از بردباری می کشیم

Санг кам гардад тамом аз пилаи мизони мо

سنگ کم گردد تمام از پله میزان ما

Ризқ мо ояд ба пои миҳмон аз хон ғайб

رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب

Мизбони мост ҳар кас мешавад меҳмони мо

میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما

Мо ба трдстии забони хасм кӯтаҳ ме кунем

ما به تردستی زبان خصم کوته می کنیم

Сабз созад хори домангирро домони мо

سبز سازد خار دامنگیر را دامان ما

Ншأаҳи ратли гарон аз санг меёбем мо

نشأه رطل گران از سنگ می یابیم ما

Ҳаст дар озодии атфоли гулрезони мо

هست در آزادی اطفال گلریزان ما

намекунем аз трзбонии душманонро меҳрбон

می کنیم از ترزبانی دشمنان را مهربان

намекунад ширини замини шӯрро борони мо

می کند شیرین زمین شور را باران ما

Нест чун ойӣнаи тасвир , умеди наҷот

نیست چون آیینه تصویر، امید نجات

Акс рӯй ёрро аз дидаи ҳайрони мо

عکس روی یار را از دیده حیران ما

Ғофилонро шҳпр тоўс меояд ба чашм

غافلان را شهپر طاوس می آید به چشم

Бас ки рангин шуд зи алвони гунаҳи домони мо

بس که رنگین شد ز الوان گنه دامان ما

Дар гирифтории зи баси собити қадам афтода ем

در گرفتاری ز بس ثابت قدم افتاده ایم

Брнхизди нола аз занҷир дар зиндони мо

برنخیزد ناله از زنجیر در زندان ما

Мо зи гули пероҳанони соиб ба бӯе қонеъем

ما ز گل پیراهنان صائب به بویی قانعیم

Аз насимӣ иўсФстон мешавад зиндони мо

از نسیمی یوسفستان می شود زندان ما