Гуҳ аз хам , гуҳи зсоғр , гуҳи зминои сари буруни орад

گه از خم، گه زساغر، گه زمینا سر برون آرد

Шароби ишқ ҳар соъати сар аз як ҷои буруни орад

شراب عشق هر ساعت سر از یک جا برون آرد

Дарин ибрати саро ҳар кас ки дастӣ дар карам дорад

درین عبرت سرا هر کس که دستی در کرم دارد

Гилӣми хешро чун абр аз дарёи буруни орад

گلیم خویش را چون ابر از دریا برون آرد

Магари оташи ънониҳо ба фарёдам расад , варна

مگر آتش عنانیها به فریادم رسد، ورنه

Ки дорад он қадри фурсат ки хор аз пои буруни орад ?

که دارد آنقدر فرصت که خار از پا برون آرد؟

Ба об теғ натавон шасти ранги хӯни ноҳақ ро

به آب تیغ نتوان شست رنگ خون ناحق را

Чисони домони худ қотил задаст мо буруни орад ?

چسان دامان خود قاتل زدست ما برون آرد؟

Гули хуршед чун субҳ аз гиребонӣ шавад толеъ

گل خورشید چون صبح از گریبانی شود طالع

Ки даст аз остин дар домани шабҳо буруни орад

که دست از آستین در دامن شبها برون آرد

зи гирд ва дӯд натавон зери гирдӯии дам бар овардан

ز گرد و دود نتوان زیر گردوی دم بر آوردن

Магари исои нафас дар олами болои буруни орад

مگر عیسی نفس در عالم بالا برون آرد

Дил Ром карда Эй дорам зсҳбт , сахт май тарсам

دل رم کرده ای دارم زصحبت، سخت می ترسم

Маро аз қоф , охири суҳбати анқои буруни орад

مرا از قاف، آخر صحبت عنقا برون آرد

Надорад сарфае бо оҷизони зӯроварӣ кардан

ندارد صرفه ای با عاجزان زورآوری کردن

Шикасти шишаи мо нола аз хорои буруни орад

شکست شیشه ما ناله از خارا برون آرد

Хиҷолат мекашад беашк аз мардуми нигоҳи ман

خجالت می کشد بی اشک از مردم نگاه من

Чу ғаввосӣ ки бе гавҳари сар аз дарёи буруни орад

چو غواصی که بی گوهر سر از دریا برون آرد

Мада аз дасти домонаш каз аҳл охират бошад

مده از دست دامانش کز اهل آخرت باشد

Касе каз дили турои андешаи дунёи буруни орад

کسی کز دل ترا اندیشه دنیا برون آرد

Ҳамон бошад гарон аз шӯхи чашмӣ бар дили мардум

همان باشد گران از شوخ چشمی بر دل مردم

Агар сӯзани сар аз як ҷайб бо исои буруни орад

اگر سوزن سر از یک جیب با عیسی برون آرد

Ба дидан кам нагардад шавқи рухсори ърқнокш

به دیدن کم نگردد شوق رخسار عرقناکش

Зшўқи об , моҳии пари дарин дарёи буруни орад

زشوق آب، ماهی پر درین دریا برون آرد

Шикаст ман шуд аз шарми гунаҳи соиби дурусти охир

شکست من شد از شرم گنه صائب درست آخر

Ки хиҷлати мумиёе аз дили хорои буруни орад

که خجلت مومیایی از دل خارا برون آرد