Сари Мансури бори он теғ безинҳор май орад

سر منصور بار آن تیغ بی‌زنهار می‌آرد

Ниҳолиро ки хӯни обаш буд сарбор май орад

نهالی را که خون آبش بود سربار می‌آرد

Ба хуршед дурахшон мерасад чун қатраи шабнам

به خورشید درخشان می‌رسد چون قطرهٔ شبنم

Ба ин гулзори ҳаркаси дидаи бедор май орад

به این گلزار هرکس دیدهٔ بیدار می‌آرد

Чунӣ ҳаркас дар ин водӣ ба сидқи дили камари бандад

چونی هرکس در این وادی به صدق دل کمر بندد

Ниҳоли орзӯяши танги шкрбор май орад

نهال آرزویش تنگ شکربار می‌آرد

Чароғаш чун чароғи пер канъон мешавад равшан

چراغش چون چراغ پیر کنعان می‌شود روشن

Ба ин бозори ҳаркаси чашм чун дастор май орад

به این بازار هرکس چشم چون دستار می‌آرد

з ҳам магушоӣ он чоки гиребонро ки чашми бад

ز هم مگشای آن چاک گریبان را که چشم بد

Шабихун бар чаман аз рахнаи девор май орад

شبیخون بر چمن از رخنه دیوار می‌آرد

Чаҳ афсун кард дар кори чамани ин бӯстони пиро ?

چه افسون کرد در کار چمن این بوستان‌پیرا؟

Ки ҳарҷо бед маҷнӯнӣаст Лайлии бор май орад

که هرجا بید مجنونی است لیلی بار می‌آرد

Ту эй машшотаи фикр гул макун аз баҳри дастораш

تو ای مشاطه فکر گل مکن از بهر دستارش

Ки булбули гул ба назри он срдстор май орад

که بلبل گل به نذر آن سردستار می‌آرد

Надорад завқи таҳсини чашму дили сайри сухани соиб

ندارد ذوق تحسین چشم و دل سیر سخن صائب

Хушомади тӯтӣонро бар сари гуфтор май орад

خوشامد طوطیان را بر سر گفتار می‌آرد

Хуморам гарчи аз ҳоле ба ҳоле май баради соиб

خمارم گرچه از حالی به حالی می‌برد صائب

Ба ҳоли худ марои як соғари саршор май орад

به حال خود مرا یک ساغر سرشار می‌آرد