Қабули хотир аз назораи манзур май борад

قبول خاطر از نظاره منظور می بارد

Ба дили наздикӣ аз рӯй нигоҳи давр май борад

به دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد

Асар бигзор то шамъӣ бидорад бар сари хокат

اثر بگذار تا شمعی بدارد بر سر خاکت

Ки аз ойӣна бар хоки Сикандари нур май борад

که از آیینه بر خاک سکندر نور می بارد

Агар хирман надорад мазраъи мо хӯша чин дорад

اگر خرمن ندارد مزرع ما خوشه چین دارد

Агар борон ба кишт мо наборад мӯр май борад

اگر باران به کشت ما نبارد مور می بارد

Ки имшаб мешавад соқӣ , ки дар базми шароби мо

که امشب می شود ساقی، که در بزم شراب ما

Ба ҷои пистау бодом , чашми шӯр май борад

به جای پسته و بادام، چشم شور می بارد

Ба оби теғи хӯни ошиқон аз ҷӯш нанишинад

به آب تیغ خون عاشقان از جوش ننشیند

Ҳамон гулбонги ваҳдат аз лаби Мансур май борад

همان گلبانگ وحدت از لب منصور می بارد

Магари бардошт аз рухи пардаи зулфи он биҳиштии рӯ ?

مگر برداشت از رخ پرده زلف آن بهشتی رو؟

Ки борони хиҷолат аз ҷабини ҳур май борад

که باران خجالت از جبین حور می بارد

Збрқи интиқом эмин машавгар аҳли озорӣ

زبرق انتقام ایمن مشو گر اهل آزاری

Ки оташи оқибат дар хонаи занбӯр май борад

که آتش عاقبت در خانه زنبور می بارد

Самар дар пои худ афшодан аз ҳар нахл ме ояд

ثمر در پای خود افشاندن از هر نخل می آید

Хўшонхлӣ ки файзи худ ба ҷои давр май борад

خوشانخلی که فیض خود به جای دور می بارد

Агар малики ду оламро кунад як косаи иқболаш

اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش

Ҳамон аз ҳирси чин аз ҷабҳаи фағфур май борад

همان از حرص چین از جبهه فغفور می بارد

Марви соиб ба нури ахтари толеъи зираи берун

مرو صائب به نور اختر طالع زره بیرون

Ки раҳи гум кардан аз рафтори ин шбкўр май борад

که ره گم کردن از رفتار این شبکور می بارد