Сухан аз лаби фузун зон чашм чун бодом май борад

سخن از لب فزون زان چشم چون بادام می بارد

Ҳаё беш аз арақ зон чеҳраи глФом май борад

حیا بیش از عرق زان چهره گلفام می بارد

Ба ошиқ мекунад хати меҳрбони он ҳасани саркаш ро

به عاشق می کند خط مهربان آن حسن سرکش را

Наборад субҳ агар ин абри раҳмат , шом май борад

نبارد صبح اگر این ابر رحمت، شام می بارد

Пас аз куштан чаҳ ҳосили гиря кардан бар сари хокам ?

پس از کشتن چه حاصل گریه کردن بر سر خاکم؟

Ки беҳосил буд абрӣ ки беҳангом май борад

که بی حاصل بود ابری که بی هنگام می بارد

Надорад дар ту фарёди гирифторони асар , варна

ندارد در تو فریاد گرفتاران اثر، ورنه

Зъоҷзнолии ман хӯни зчшми дом май борад

زعاجزنالی من خون زچشم دام می بارد

Дили торики ман аз чашм бастан мешавад равшан

دل تاریک من از چشم بستن می شود روشن

Агар дар хона дар бастаи нур аз ҷом май борад

اگر در خانه در بسته نور از جام می بارد

Бахил аз ҳарфи соил гӯш мегирад , наме донад

بخیل از حرف سایل گوش می گیرد، نمی داند

Ки аз хомӯшии аҳли тамаъи ибром май борад

که از خاموشی اهل طمع ابرام می بارد

Ту бедил мекунӣ чун асби тавсан аз сиёҳии Ром

تو بیدل می کنی چون اسب توسن از سیاهی رم

Вагарна аз саҳоби талхкомии ком май борад

وگرنه از سحاب تلخکامی کام می بارد

Маханд эй навҷавони зинҳор бар мӯии сифеди мо

مخند ای نوجوان زنهار بر موی سفید ما

Ки ин барфи парешони сайр бар ҳар бом май борад

که این برف پریشان سیر بر هر بام می بارد

Дили равшани тамаъ аз номҷўиии доштам , ғофил

دل روشن طمع از نامجویی داشتم، غافل

Ки зулмат бар ақиқ аз раҳгузори ном май борад

که ظلمت بر عقیق از رهگذار نام می بارد

Нагардад маст чун аз диданаши назорагии соиб ?

نگردد مست چون از دیدنش نظارگی صائب؟

Ки май ҷои арақ зон чеҳраи глФом май борад

که می جای عرق زان چهره گلفام می بارد