Хушо чашмӣ ки бар рӯй ърқнокӣ назар дорад

خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر دارد

Хушо абрӣ ки об аз чашма хуршед бардорад

خوشا ابری که آب از چشمه خورشید بردارد

Машав эмини зчшми шармгини он камони абрӯ

مشو ایمن زچشم شرمگین آن کمان ابرو

Ки чандини теғ безинҳор дар зер сипар дорад

که چندین تیغ بی زنهار در زیر سپر دارد

Набошад давр аз симин барон асбоби худбинӣ

نباشد دور از سیمین بران اسباب خودبینی

Ки субҳи ойӣнаи хуршедро дар зер сар дорад

که صبح آیینه خورشید را در زیر سر دارد

Чу байнами шишае холии замии хӯнам ба ҷӯш ояд

چو بینم شیشه ای خالی زمی خونم به جوش آید

Раги абрӣ ки беобаст ҳукм нештар дорад

رگ ابری که بی آب است حکم نیشتر دارد

Нагардад пардаи чашми худобини олами зоҳир

نگردد پرده چشم خدابین عالم ظاهر

Ки дар ойӣна , рӯй ҳарфи тӯтӣ бо шукр дорад

که در آیینه، روی حرف طوطی با شکر دارد

Маро дар пои хами бармеи парастӣ рашк ме ояд

مرا در پای خم برمی پرستی رشک می آید

Ки аз фикри ту дастӣ чун сабу дар зер сар дорад

که از فکر تو دستی چون سبو در زیر سر دارد

Мадаи раҳ дар ҳарими мағзи худ зинҳори нихват ро

مده ره در حریم مغز خود زنهار نخوت را

Каз ин боди мухолифи киштии давлат хатар дорад

کز این باد مخالف کشتی دولت خطر دارد

Зпри гӯйии забони мавҷ бар хошок май ғалатад

زپر گویی زبان موج بر خاشاک می غلطد

Злб бастани садаф меҳр хамӯшӣ аз гуҳар дорад

زلب بستن صدف مهر خموشی از گهر دارد

Аз ани пари гул буд домонтар абри баҳорон ро

از ان پر گل بود دامان تر ابر بهاران را

Ки ашк бешумору хандаҳои мухтасар дорад

که اشک بی شمار و خنده های مختصر دارد

Машав ғофили зи аҳволи заъифон бо фалак қадре

مشو غافل ز احوال ضعیفان با فلک قدری

Кигар аз дида сӯзан фитад исо хатар дорад

که گر از دیده سوزن فتد عیسی خطر دارد

Чаҳ бошад олами фонӣу арзу тӯли он соиб ?

چه باشد عالم فانی و عرض و طول آن صائب؟

Ҳумоеи давлат рӯй замин дар зер по дорад

همایی دولت روی زمین در زیر پا دارد