Сурх рӯ мегардад аз резиши кафи эҳсони мо

سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما

Чун хазон дар баргрезонаст гулрезони мо

چون خزان در برگریزان است گلریزان ما

Мо чу гули сарро ба гулчин бетаъаммул май диҳем

ما چو گل سر را به گلچین بی تأمل می دهیم

Даст холӣ барнагардад душман аз майдони мо

دست خالی برنگردد دشمن از میدان ما

Мо ба ҳиммати сурхи рӯеро ба даст оварда ем

ما به همت سرخ رویی را به دست آورده ایم

Хушк аз дарё барояд панҷаи марҷони мо

خشک از دریا برآید پنجه مرجان ما

Ғунчаи дилгири моро боғҳо дар парда ҳаст

غنچه دلگیر ما را باغ ها در پرده هست

намекунад Юсуфи талоши гӯшаи зиндони мо

می کند یوسف تلاش گوشه زندان ما

Ҳастӣ ҷовиди мо дар нестӣ пӯшида аст

هستی جاوید ما در نیستی پوشیده است

Дар савод фақр бошад чашмаи ҳайвони мо

در سواد فقر باشد چشمه حیوان ما

Моу субҳ аз як гиребони сар бурун оварда ем

ما و صبح از یک گریبان سر برون آورده ایم

Тоза рӯ дорад ҷаҳонро чеҳраи хандони мо

تازه رو دارد جهان را چهره خندان ما

Гавҳари шҳўор , гардад муҳраи гул дар садаф

گوهر شهوار، گردد مهره گل در صدف

Гар бишӯяд баҳр аз гирди гунаҳи домони мо

گر بشوید بحر از گرد گنه دامان ما

Мо чунингар волаи рухсор ӯ хоҳем шуд

ما چنین گر واله رخسار او خواهیم شد

Бастагӣ дар хоб бинад дидаи ҳайрони мо

بستگی در خواب بیند دیده حیران ما

Гарчи тӯфон аз ҷгрдорӣаст бар дарёи савор

گرچه طوفان از جگرداری است بر دریا سوار

Дасту по гум мекунад дар баҳр бе поёни мо

دست و پا گم می کند در بحر بی پایان ما

Дар риёзи ҷони зи оҳи сарди мо хӯн ме чакад

در ریاض جان ز آه سرد ما خون می چکد

Бетароват аз суфол ҷисм шуд райҳони мо

بی طراوت از سفال جسم شد ریحان ما

Ҷисми хокии ҷони моро пухта натавонист кард

جسم خاکی جان ما را پخته نتوانست کرد

Хомтар шуд зини танури сарди соиби нони мо

خامتر شد زین تنور سرد صائب نان ما