Агарчӣ даст бар тороҷи дил ҳар хуш камар дорад

اگرچه دست بر تاراج دل هر خوش کمر دارد

Миёни бҳлаҳи дори тарки мо даст дигар дорад

میان بهله دار ترک ما دست دگر دارد

Агарчӣ аз ҳаё дорад назар бар пушти пои худ

اگرچه از حیا دارد نظر بر پشت پای خود

Вале мижгони шӯхаш аз таҳи дилҳо хабар дорад

ولی مژگان شوخش از ته دلها خبر دارد

Змзмўни нигоҳаши ҳеҷ каси сар бар наме орад

زمضمون نگاهش هیچ کس سر بر نمی آرد

Змжгон гарчи он хати мубини зер ва зибр дорад

زمژگان گرچه آن خط مبین زیر و زبر دارد

Ҳамон дами шоҳидон ғайб мегиранд аз дасташ

همان دم شاهدان غیب می گیرند از دستش

Агар сад нусха аз рухсор ӯ ойӣна бардорад

اگر صد نسخه از رخسار او آیینه بردارد

Саросар меравад дар кӯчаи боғи умри ҷовидон

سراسر می رود در کوچه باغ عمر جاویدان

Қади раъноӣ ӯро ҳар ки дар мад назар дорад

قد رعنای او را هر که در مد نظر دارد

Ба пои партави хуршед битобонаҳ ме уфтад

به پای پرتو خورشید بیتابانه می افتد

Ҳамоно гул ба ҳасани нимрнг ӯ назар дорад

همانا گل به حسن نیمرنگ او نظر دارد

намерезанд таркони ғайри хӯни бигноҳон ро

نمی ریزند ترکان غیر خون بیگناهان را

Баёзи гардани ин қавми афшон дигар дорад

بیاض گردن این قوم افشان دگر دارد

Намояд ҳар нигинӣ дар нигини дони ҷавҳари худ ро

نماید هر نگینی در نگین دان جوهر خود را

Туро дар хонаи зин ҳар ки мебинад ҷигар дорад

ترا در خانه زین هر که می بیند جگر دارد

( фалаки ноошно , толеъи забун , маъшӯқ бе парво

(فلک ناآشنا، طالع زبون، معشوق بی پروا

Магар рӯй марои афтодагӣ аз хок бардорад )

مگر روی مرا افتادگی از خاک بردارد)

Ба дил хӯрдан қаноат кардаам аз неъмати алвон

به دل خوردن قناعت کرده ام از نعمت الوان

Шикори хешро шаҳбози ман дар зер пар дорад

شکار خویش را شهباز من در زیر پر دارد

Агарчӣ миваи ҷинати дил аз ҷо май баради соиб

اگرچه میوه جنت دل از جا می برد صائب

Вале себи занхдон батон ҷой дигар дорад

ولی سیب زنخدان بتان جای دگر دارد