Сари ошиқи зтн кӣ ҳар май кам зӯр бардорад ?

سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟

Ки ин хишт аз сурхами бода Мансур бардорад

که این خشت از سرخم باده منصور بردارد

Агар барқи таҷаллии гӯша абрӯ наҷунбанд

اگر برق تجلی گوشه ابرو نجنباند

Ки аз роҳ кулем аллоҳи санг тавр бардорад ?

که از راه کلیم الله سنگ طور بردارد؟

Пас аз умрӣ ба дасташи таҳтае афтодаи зини дарё

پس از عمری به دستش تخته ای افتاده زین دریا

Ба зӯдӣ чун дил аз дори фано Мансур бардорад ?

به زودی چون دل از دار فنا منصور بردارد؟

Чу маҷнӯнӣ ки буии навбаҳораш бар машом ояд

چو مجنونی که بوی نوبهارش بر مشام آید

Маро аз давр чун бинад биёбон шӯр бардорад

مرا از دور چون بیند بیابان شور بردارد

Ман он лаб ташнаам каз содагии беруни рӯм аз худ

من آن لب تشنه ام کز سادگی بیرون روم از خود

Агар мавҷи саробии дасти худ аз давр бардорад

اگر موج سرابی دست خود از دور بردارد

Тавонад ҳар ки лаб бар лаб ниҳодани ҷӯйборон ро

تواند هر که لب بر لب نهادن جویباران را

Зиҳии ғифлат ки нози чинӣ фағфур бардорад

زهی غفلت که ناز چینی فغفور بردارد

Ба хӯни гарм ҳар каси доғи худ чун лола ба созад

به خون گرم هر کس داغ خود چون لاله به سازد

Чаро нози хунак аз марҳам кофур бардорад ?

چرا ناز خنک از مرهم کافور بردارد؟

Тавонад ҳар ки бар худ кард ширини талхии олам

تواند هر که بر خود کرد شیرین تلخی عالم

Чаҳ афтодааст шаҳд аз хона занбӯр бардорад ?

چه افتاده است شهد از خانه زنبور بردارد؟

Машав дар айни қудрат аз заъифони ҷаҳони ғофил

مشو در عین قدرت از ضعیفان جهان غافل

Ки аз дӯши сулаймони бори ӣнҷо мӯр бардорад

که از دوش سلیمان بار اینجا مور بردارد

Знўри ҳасани мижгони мӯии оташ дида ме гардад

زنور حسن مژگان موی آتش دیده می گردد

Чаҳ нақш аз рӯй ширини хома шопӯр бардорад ?

چه نقش از روی شیرین خامه شاپور بردارد؟

Сбкрўҳӣу тамкини лозим афтодааст перӣ ро

سبکروحی و تمکین لازم افتاده است پیری را

Ки Тифл аз ҷо камонеро ба сдмн зӯр бардорад

که طفل از جا کمانی را به صدمن زور بردارد

Наад дар домани ноз дигар аз сргрониҳо

نهد در دامن ناز دگر از سرگرانیها

Сиррӣ каз хоби нози он наргис махмур бардорад

سری کز خواب ناز آن نرگس مخمور بردارد

Висоли покдомонон ба покон мерасад соиб

وصال پاکدامانان به پاکان می رسد صائب

Насими субҳи меҳр аз ғунча мастур бардорад

نسیم صبح مهر از غنچه مستور بردارد