Агарчӣ ҳар гулии зини гулистони ҷой дигар дорад

اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر دارد

Баҳами ғлтидни гулҳо тамошоӣ дигар дорад

بهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد

Зкўкўи гуфтани қамарии чунин маълум ме гардад

زکوکو گفتن قمری چنین معلوم می گردد

Ки наъли тавқ дар оташи зболоӣ дигар дорад

که نعل طوق در آتش زبالای دگر دارد

Знбзи биқрорш метавон дарёфт ин маънӣ

زنبض بیقرارش می توان دریافت این معنی

Ки дар маддиназари ин мавҷи дарёӣ дигар дорад

که در مدنظر این موج دریای دگر دارد

Дар ин саҳрои пурваҳшати нафасро рост чун созад ?

در این صحرای پروحشت نفس را راست چون سازد؟

Ки сайди ваҳшии ман рӯ ба саҳроӣ дигар дорад

که صید وحشی من رو به صحرای دگر دارد

Чаро зини хонаи дилгири берун пой нагузорад ?

چرا زین خانه دلگیر بیرون پای نگذارد؟

Агар ғайр аз дили он ҷони ҷаҳони ҷой дигар дорад

اگر غیر از دل آن جان جهان جای دگر دارد

Агарчӣ аз тамошои гавҳари ибрат ба даст уфтад

اگرچه از تماشا گوهر عبرت به دست افتد

Назари пӯшидан аз дунёи тамошоӣ дигар дорад

نظر پوشیدن از دنیا تماشای دگر دارد

Маро аз мастии саршори чашми ёр равшан шуд

مرا از مستی سرشار چشم یار روشن شد

Ки ин паймонаи зери пардаи миноӣ дигар дорад

که این پیمانه زیر پرده مینای دگر دارد

Ба ҳарфу савт аз ойӣна чун тӯтии ним қонеъ

به حرف و صوت از آیینه چون طوطی نیم قانع

Каз он ойӣнаи симои дили таманноӣ дигар дорад

کز آن آیینه سیما دل تمنای دگر دارد

Змни пӯшида бо ағёр май гардӣ , наме доне

زمن پوشیده با اغیار می گردی، نمی دانی

Ки аз ҳар доғ , ошиқи чашми биноӣ дигар дорад

که از هر داغ، عاشق چشم بینای دگر دارد

Ба фикри синаи дил дар зулфи мишкӣнаш куҷо уфтад ?

به فکر سینه دل در زلف مشکینش کجا افتد؟

Ки дар ҳар ҳалқае доми тамошоӣ дигар дорад

که در هر حلقه ای دام تماشای دگر دارد

Ба санги кӯдакони маҷнӯн аз ан тан медиҳад соиб

به سنگ کودکان مجنون از ان تن می دهد صائب

Ки дар кҳсори сайли тунди ғавғоӣ дигар дорад

که در کهسار سیل تند غوغای دگر دارد