Марои хурсандӣ аз сомони дунё муҳташам дорад

مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارد

Дил хурсанд ҳар кас дорад аз дунё чаҳ ғам дорад ?

دل خرسند هر کس دارد از دنیا چه غم دارد؟

намегардад ба хотири ҳеҷ касро фикр баргаштан

نمی گردد به خاطر هیچ کس را فکر برگشتن

Чаҳ хок дилнишинаст ин ки саҳроӣ адам дорад

چه خاک دلنشین است این که صحرای عدم دارد

Сбксирӣ ки чун тираши забону дил яке бошад

سبکسیری که چون تیرش زبان و دل یکی باشد

Ба ҳар ҷониб ки рӯи оради гушоиш дар қадам дорад

به هر جانب که رو آرد گشایش در قدم دارد

Шикаст аз субҳи содиқи фавҷи шаб бо он гаронсангӣ

شکست از صبح صادق فوج شب با آن گرانسنگی

Ҳазар кун аз сафӣ каз ростӣ бо худ илм дорад

حذر کن از صفی کز راستی با خود علم دارد

намесозад ба хӯни хеши рангини дасту теғӣ ро

نمی سازد به خون خویش رنگین دست و تیغی را

Чаҳ лиззат аз ҳаёти хештани сайд ҳарам дорад ?

چه لذت از حیات خویشتن صید حرم دارد؟

Миёни хобу бедорӣ замонӣ ҳаст ориф ро

میان خواب و بیداری زمانی هست عارف را

Ки ҳам файзи дили шаб , ҳам сафоӣ субҳдам дорад

که هم فیض دل شب، هم صفای صبحدم دارد

Каҷӣ набӯд сироти алмстқими ишқро соиб

کجی نبود صراط المستقیم عشق را صائب

Ба қадари печу тоби раҳрави ин раҳи печ ва хам дорад

به قدر پیچ و تاب رهرو این ره پیچ و خم دارد