Лаби хуши бӯсае дар тангноӣ ҳайратам дорад

لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم دارد

Миёни нозукӣ дар печу тоб ғайритем дорад

میان نازکی در پیچ و تاب غیرتم دارد

Аҷаб дорам ки кори ман ба расвои нинҷомд

عجب دارم که کار من به رسوایی نینجامد

Нигоҳи дашнаи резӣ дар камӣн тоқатам дорад

نگاه دشنه ریزی در کمین طاقتم دارد

Ғуборам , ҳечкасро нест бар ман дасти болоӣ

غبارم، هیچکس را نیست بر من دست بالایی

Ҳамеша хоксорӣ бар сарир иззатам дорад

همیشه خاکساری بر سریر عزتم دارد

Агарчӣ худ ба хоки роҳи яксонам вале шодам

اگرچه خود به خاک راه یکسانم ولی شادم

Ки боли ломакони сирӣ эй ҳамтем дорад

که بال لامکان سیری همای همتم دارد

Надорам рангу буии кзхзони паҳлуи тиҳии созам

ندارم رنگ و بوی کزخزان پهلو تهی سازم

Чу сарви озодӣ ва беҳосилӣ беофатам дорад

چو سرو آزادی و بی حاصلی بی آفتم دارد

Ҳузури гӯшаи хилват ба анқои боди арзонӣ

حضور گوشه خلوت به عنقا باد ارزانی

Хаёл ӯ миёни анҷуман дар хилватам дорад

خیال او میان انجمن در خلوتم دارد

Забони шуъларо аз коми миҷмар май кашами берун

زبان شعله را از کام مجمر می کشم بیرون

Самандари доғҳо бар дили зи рашк ҷуръатам дорад

سمندر داغها بر دل ز رشک جرأتم دارد

Фиғон аз чарх кам фурсат ки бо ин ҷавҳари зотӣ

فغان از چرخ کم فرصت که با این جوهر ذاتی

Ҳамеша зери теғи душман кам фурсатам дорад

همیشه زیر تیغ دشمن کم فرصتم دارد

Мазан худро зиришк эй булҳавас бар теғи оҳи ман

مزن خود را زرشک ای بوالهوس بر تیغ آه من

Ки кӯҳи таври поси худ збрқ ғайритем дорад

که کوه طور پاس خود زبرق غیرتم دارد

Чисони шукри зФрхонро насозам вирди худ соиб ?

چسان شکر ظفرخان را نسازم ورد خود صائب؟

Ки ҳақи арши парвозӣ ба бол шӯҳратам дорад

که حق عرش پروازی به بال شهرتم دارد