Маи ношстаҳи рӯ кӣ рутбаи дилдор ман дорад ?

مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟

Ки бо он тозагии гули ҳукми тақвим куҳан дорад

که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد

Марои ойӣнаи рӯеи меҳри ҳайрат бар даҳан дорад

مرا آیینه رویی مهر حیرت بر دهن دارد

Хушо тӯтӣ ки аз ойӣнаи майдон сухан дорад

خوشا طوطی که از آیینه میدان سخن دارد

Лаби лаълӣ ки медорад дареғ аз ман табассум ро

لب لعلی که می دارد دریغ از من تبسم را

Зхт дар чошнии сад тӯтӣ шикаршикан дорад

زخط در چاشنی صد طوطی شکرشکن دارد

Надорад дидаи дарёнавардони нури ёқӯбӣ

ندارد دیده دریانوردان نور یعقوبی

Вагарна ҳар ҳубобии Юсуфӣ дар перҳан дорад

وگرنه هر حبابی یوسفی در پیرهن دارد

Дарин майхонаи пуршӯр ҳар ҷомӣ ки май байнам

درین میخانه پرشور هر جامی که می بینم

Зиёди лаъли сероби ту оташ дар даҳан дорад

زیاد لعل سیراب تو آتش در دهن دارد

Қафас кам нест аз гулзор агар бошад фаромӯшӣ

قفس کم نیست از گلزار اگر باشد فراموشی

Марои дилгир аз ғурбати ҳамин ёд ватан дорад

مرا دلگیر از غربت همین یاد وطن دارد

Дарин маҳфили чароғӣ бар насим субҳ ме хандад

درین محفل چراغی بر نسیم صبح می خندد

Ки аз фонӯс бо худ хилватӣ дар анҷуман дорад

که از فانوس با خود خلوتی در انجمن دارد

Тан осонӣ нагирад домани дилҳои равшан ро

تن آسانی نگیرد دامن دلهای روشن را

Ки шабнами наъл дар оташи зглҳоӣ чаман дорад

که شبنم نعل در آتش زگلهای چمن دارد

Надорад устихони хўдпрстони мағзи огоҳӣ

ندارد استخوان خودپرستان مغز آگاهی

Ҷаҳони пучро гар ҳаст мағзӣ , худшикан дорад

جهان پوچ را گر هست مغزی، خودشکن دارد

Агарчӣ чун қалами сад сина чокаш ҳаст ҳар ҷониб

اگرچه چون قلم صد سینه چاکش هست هر جانب

Сухани нозӣ ки дорад бо ман ошиқ сухан дорад

سخن نازی که دارد با من عاشق سخن دارد

Хабар зон гавҳар ноёб ҳар мавҷӣ куҷо ёбад ?

خبر زان گوهر نایاب هر موجی کجا یابد؟

Ки аз гирдоб , дарёи меҳри ҳайрат бар диҳанд арад

که از گرداب، دریا مهر حیرت بر دهند ارد

Маранҷон аз ниқоб эй сангдили он рӯй нозук ро

مرنجان از نقاب ای سنگدل آن روی نازک را

Ки Юсуфро латофат бениёз аз перҳан дорад

که یوسف را لطافت بی نیاز از پیرهن دارد

Даҳон мекунад хуш аз хумори он лаб мегаван

دهان می کند خوش از خمار آن لب میگون

Ақиқӣ каз шафақи хуршеди тобон дар даҳан дорад

عقیقی کز شفق خورشید تابان در دهن دارد

Куҷои зери нигини оради дили пурхӯни ман соиб ?

کجا زیر نگین آرد دل پرخون من صائب؟

Суҳайлиро ки сад хунини ҷигар ҳамчун Яман дорад

سهیلی را که صد خونین جگر همچون یمن دارد