Либоси орияти пеш аз талаб андохтан дорад

لباس عاریت پیش از طلب انداختن دارد

Қимориро ки барадӣ нест дар пай , бохтан дорад

قماری را که بردی نیست در پی، باختن دارد

Пушаймонӣ надорад ҷон ба он ҷони ҷаҳон додан

پشیمانی ندارد جان به آن جان جهان دادن

Нафас дар зери оби зиндагонӣ бохтан дорад

نفس در زیر آب زندگانی باختن دارد

Зару сими ҷаҳон аз мор афзӯн мегазад дил ро

زر و سیم جهان از مار افزون می گزد دل را

Калиди ганҷро аз кафи чўмор андохтан дорад

کلید گنج را از کف چومار انداختن دارد

Гаронӣ мекунад гирди алойиқ бар дили равшан

گرانی می کند گرد علایق بر دل روشن

Азин зангори ин ойӣнаро пардохтан дорад

ازین زنگار این آیینه را پرداختن دارد

Ба андаки фурсатии зангори бахт сабз ме гардад

به اندک فرصتی زنگار بخت سبز می گردد

Ба заҳри чашми гардун чанд рӯзӣ сохтан дорад

به زهر چشم گردون چند روزی ساختن دارد

Наяндешад дили комили айёр аз оташи дӯзах

نیندیشد دل کامل عیار از آتش دوزخ

Зари холиси куҷои андеша аз бгдохтн дорад ?

زر خالص کجا اندیشه از بگداختن دارد؟

Аҷаби парвона бар оташ сбкрўҳонаҳ ме тозад

عجب پروانه بر آتش سبکروحانه می تازد

Магар дар сӯхтан аз шамъи умед сохтан дорад ?

مگر در سوختن از شمع امید ساختن دارد؟

Ба хоки куштагони хеш эй ғоратгари ҷонҳо

به خاک کشتگان خویش ای غارتگر جانها

Агар шамъӣ наёрӣ , қоматӣ афрохтан дорад

اگر شمعی نیاری، قامتی افراختن دارد

Наяндозӣ самар бар хок агар чун сарв бе ҳосил

نیندازی ثمر بر خاک اگر چون سرو بی حاصل

Ба узр бе барӣҳо соя эй андохтан дорад

به عذر بی بریها سایه ای انداختن دارد

Агар чун сарв дорад бигноҳии гардани афрозӣ

اگر چون سرو دارد بیگناهی گردن افرازی

Хиҷолати мивае чун сар ба зер андохтан дорад

خجالت میوه ای چون سر به زیر انداختن دارد

Агарчӣ теғ ӯ соиб ба ҳар сайдии напардозад

اگرچه تیغ او صائب به هر صیدی نپردازد

Ба умеди шаҳодати гарданӣ афрохтан дорад

به امید شهادت گردنی افراختن دارد