Куҷои пурвои мо саргаштагони он ма ҷабин дорад ?

کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟

Ки хӯни сад чароғи меҳрро дар остин дорад

که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد

Зҷмъити умед бе ниёзии доштам , ғофил

زجمعیت امید بی نیازی داشتم، غافل

Ки онҷои соҳиби хирмани назар бар хӯша чин дорад

که آنجا صاحب خرمن نظر بر خوشه چین دارد

Чаҳ ширинӣаст ёрб бо замини поки хурсандӣ

چه شیرینی است یارب با زمین پاک خرسندی

Ки ҳар неро ки май ковии шукр дар остин дорад

که هر نی را که می کاوی شکر در آستین دارد

Умеди ҷони ширини доштам аз лаъли серобаш

امید جان شیرین داشتم از لعل سیرابش

Надонистам ки аз хати заҳр дар зер нигин дорад

ندانستم که از خط زهر در زیر نگین دارد

Адолати ин тақозо мекунад каз хирмани қисмат

عدالت این تقاضا می کند کز خرمن قسمت

Наёбади нони ҷӯ ҳар каси забон гандумин дорад

نیابد نان جو هر کس زبان گندمین دارد

Биҳишти нақд май хоҳӣ ба нақди вақти қонеъи шӯ

بهشت نقد می خواهی به نقد وقت قانع شو

Ки рӯз хуш набинад ҳар ки чашм дурбин дорад

که روز خوش نبیند هر که چشم دوربین دارد

Агар орифи сафар аз худ кунад як бор , ме ёбад

اگر عارف سفر از خود کند یک بار، می یابد

Ки домони баҳори айшро сҳроншин дорад

که دامان بهار عیش را صحرانشین دارد

Асар бигзор то эмини шӯй аз марги гумномӣ

اثر بگذار تا ایمن شوی از مرگ گمنامی

Ки аз ойӣнаи Искандари ҳисор оҳанӣн дорад

که از آیینه اسکندر حصار آهنین دارد

Кадомин гавҳари арзанда афтодааст аз дасташ ?

کدامین گوهر ارزنده افتاده است از دستش؟

Ки бо сад чашми равшани осмони рӯ бар замин дорад

که با صد چشم روشن آسمان رو بر زمین دارد

Надидам то ба хоки афтодаи нури меҳрро соиб

ندیدم تا به خاک افتاده نور مهر را صائب

Нашуд равшан ки чархи биўФо бо мҳркин дорад

نشد روشن که چرخ بیوفا با مهرکین دارد