Дили рангини либосони тирагиро дар камӣн дорад

دل رنگین لباسان تیرگی را در کمین دارد

Ҳинои дасти зангии ҳиндро дар остин дорад

حنای دست زنگی هند را در آستین دارد

Машав густохи кони лаби хандаҳои шаккарин дорад

مشو گستاخ کان لب خنده های شکرین دارد

Ки заҳр аз гуфтугӯии талхи ҳам зер нигин дорад

که زهر از گفتگوی تلخ هم زیر نگین دارد

Зшрми абрӯӣ ӯ пайвастаи чинӣ бар ҷабин дорад

زشرم ابروی او پیوسته چینی بر جبین دارد

Вагарнаи хандаи гули ғунчааш дар остин дорад

وگرنه خنده گل غنچه اش در آستین دارد

Заранг май буд дилҳои ғофилро сияҳи мастӣ

زرنگ می بود دلهای غافل را سیه مستی

Ҳинои дасти зангии ҳиндро дар остин дорад

حنای دست زنگی هند را در آستین دارد

Ба гирд ӯ расӣдан нест кор ҳар сабки ҷавлон

به گرد او رسیدن نیست کار هر سبک جولان

Зтўснҳо ки узри ланг ӯ дар зер зин дорад

زتوسنها که عذر لنگ او در زیر زین دارد

Ғаму шодии дарин майхона меҷӯшад ба якдигар

غم و شادی درین میخانه می جوشد به یکدیگر

Суроҳеи хандаро бо гиря дар як остин дорад

صراحی خنده را با گریه در یک آستین دارد

Зарангомезӣ давлат шавад ғофили сияҳи дилтар

زرنگ آمیزی دولت شود غافل سیه دلتر

Ҳинои дасти зангии ҳиндро дар остин дорад

حنای دست زنگی هند را در آستین دارد

Чаро тарсади зчшми бад , ки рӯй оташин ӯ

چرا ترسد زچشم بد، که روی آتشین او

Сапанди хонаи зод аз холҳои анбарин дорад

سپند خانه زاد از خالهای عنبرین دارد

Машав эмин ба нармӣ аз забони хасми бадгавҳар

مشو ایمن به نرمی از زبان خصم بدگوهر

Ки тири шамъ аз мумасту пайкон оташин дорад

که تیر شمع از موم است و پیکان آتشین دارد

Ғуборӣ нест бар хотири зъзлти поки гавҳар ро

غباری نیست بر خاطر زعزلت پاک گوهر را

Ки ганҷи осоиш рӯй замин зерзамин дорад

که گنج آسایش روی زمین زیرزمین دارد

Ба резиши дастро сарпанҷаи хуршед тобон кун

به ریزش دست را سرپنجه خورشید تابان کن

Каз эҳсон чун тиҳӣ шуд дасти ҳукм остин дорад

کز احسان چون تهی شد دست حکم آستین دارد

Нашуд чун нарм аз гуфтори ман он сангдили соиб

نشد چون نرم از گفتار من آن سنگدل صائب

Чаҳ ҳосили зин ки калаки ман забон оташин дорад ?

چه حاصل زین که کلک من زبان آتشین دارد؟