Сари шӯридаи ман ҳар нафаси сад орзӯ дорад

سر شوریده من هر نفس صد آرزو دارد

Зиҳии соқӣ ки чандини ранг май дар як каду дорад

زهی ساقی که چندین رنگ می در یک کدو دارد

Ба ин мангар ки бар лаби меҳри он хуршед рӯ дорад

به این منگر که بر لب مهر آن خورشید رو دارد

Ки бо ҳар зарра чун хуршеди чандин гуфтугӯ дорад

که با هر ذره چون خورشید چندین گفتگو دارد

Манам каз тишнагии об аз дам шамшер ме ҷӯям

منم کز تشنگی آب از دم شمشیر می جویم

Вагарна ҳар срхории азуи обӣ ба ҷӯ дорад

وگرنه هر سرخاری ازو آبی به جو دارد

Бғир аз гарми рафтории ман бикс киро дорам ?

بغیر از گرم رفتاری من بیکس که را دارم؟

Ки дар шабҳо чароғами пеши пой ҷустуҷӯ дорад

که در شبها چراغم پیش پای جستجو دارد

Варақи гирдонеи бод хазон созад нафаси гираш

ورق گردانی باد خزان سازد نفس گیرش

Згл ҳар кас ки чун булбули назар бар ранг ва бӯ дорад

زگل هر کس که چون بلبل نظر بر رنگ و بو دارد

Мҷуи барги нишот аз олами длмрдаҳи имкон

مجو برگ نشاط از عالم دلمرده امکان

Ки токи ин гулистони ашки хунин дар гулӯ дорад

که تاک این گلستان اشک خونین در گلو دارد

Кунанд аз хоксорони ағниё дар юзаи ҳиммат

کنند از خاکساران اغنیا در یوزه همت

Ки соғарҳои заррини чашм бар даст сабу дорад

که ساغرهای زرین چشم بر دست سبو دارد

Мабош эй покдоман аз шабихуни ҳаваси эмин

مباش ای پاکدامن از شبیخون هوس ایمن

Каз ин бе обрӯи пероҳани Юсуф руфӯ дорад

کز این بی آبرو پیراهن یوسف رفو دارد

Чунон носозгорӣ ом шуд дар рӯзгори мо

چنان ناسازگاری عام شد در روزگار ما

Ки Тифл аз шери модари устихони андар гулӯ дорад ?

که طفل از شیر مادر استخوان اندر گلو دارد؟

Гуворои боди завқи гиряи пинҳон бар он булбул

گوارا باد ذوق گریه پنهان بر آن بلبل

Ки гулро дар либоси ашки шабнами тоза рӯ дорад

که گل را در لباس اشک شبنم تازه رو دارد

Задаст танги ғами оҳ аз гулӯем барнаме ояд

زدست تنگ غم آه از گلویم برنمی آید

Хуши он гардан ки тавқ аз ҳалқаҳои мӯӣ ӯ дорад

خوش آن گردن که طوق از حلقه های موی او دارد

Марези оби рухи худ баҳри оби зиндагии соиб

مریز آب رخ خود بهر آب زندگی صائب

Ки Хизр вақт гардад ҳар ки пос обрӯ дорад

که خضر وقت گردد هر که پاس آبرو دارد