Зчшми бади худои он поки доманро нигаҳ дорад

زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه دارد

Ки ин парвонаи густох дар фонӯс раҳ дорад

که این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد

Шикастами шҳпри дилро збибокӣ , надонистам

شکستم شهپر دل را زبیباکی، ندانستم

Ки ин бози сабки парвози нақши даст шаҳ дорад

که این باز سبک پرواز نقش دست شه دارد

Мусаххар кард хати он рӯй отшнокро охир

مسخر کرد خط آن روی آتشناک را آخر

зи оташ рӯ нтобад ҳар ки аз дилҳо сипаҳ дорад

ز آتش رو نتابد هر که از دلها سپه دارد

Нагардад ташнаи хоки ватани сероб дар ғурбат

نگردد تشنه خاک وطن سیراب در غربت

Ки Юсуф бар лаби нили орзӯии об чаҳ дорад

که یوسف بر لب نیل آرزوی آب چه دارد

Збс кардам шумори ҷурми худ фарсӯда шуд дастам

زبس کردم شمار جرم خود فرسوده شد دستم

Касе то кӣ ҳисоби реги саҳроро нигаҳ дорад

کسی تا کی حساب ریگ صحرا را نگه دارد

Дарин ваҳдати саро ҳар чашм дорад серумаи хосӣ

درین وحدت سرا هر چشم دارد سرمه خاصی

Ҳубоби баҳри ваҳдати чашми баргард гунаҳ дорад

حباب بحر وحدت چشم برگرد گنه دارد

Здл каз гирди исён тира шуд навмед чаҳ бошам ?

زدل کز گرد عصیان تیره شد نومید چه باشم؟

Ки боғи умедворӣ беш аз абр сияҳ дорад

که باغ امیدواری بیش از ابر سیه دارد

Нишот аз ғам , ғам аз шодии талабгар бенишии дорӣ

نشاط از غم، غم از شادی طلب گر بینشی داری

Ки барқи хандаи рӯ дар абри гирён ҷойгаҳ дорад

که برق خنده رو در ابر گریان جایگه دارد

Ба нур бе ниёзии чеҳра чун хуршед равшан кун

به نور بی نیازی چهره چون خورشید روشن کن

Ки доим аз тамаъи доғи клФ бар чеҳра ма дорад

که دایم از طمع داغ کلف بر چهره مه دارد

На дар дӯзах на дар ҷинати дилам осӯда шуд соиб

نه در دوزخ نه در جنت دلم آسوده شد صائب

Сапанд ман намедонам куҷо оромгаҳ дорад

سپند من نمی دانم کجا آرامگه دارد