Чисони мижгони хунини гиряи моро нигаҳ дорад ?

چسان مژگان خونین گریهٔ ما را نگه دارد؟

Куҷои марҷон ба зӯри панҷаи дарёро нигаҳ дорад ?

کجا مرجان به زور پنجه دریا را نگه دارد؟

Танур аз ӯҳдаи тасхири тӯфон барнаме ояд

تنور از عهده تسخیر طوفان برنمی‌آید

Ҳисори шаҳр чун девонаи моро нигаҳ дорад ?

حصار شهر چون دیوانهٔ ما را نگه دارد؟

зи отшдстии мо кӯҳкани симоб ҷавлон шуд

ز آتشدستی ما کوهکن سیماب جولان شد

Агар мардаст кӯҳи бесутун , ҷоро нигаҳ дорад !

اگر مردست کوه بیستون، جا را نگه دارد!

Зшўри ишқи лангари бохт чун реги равони саҳро

ز شور عشق لنگر باخت چون ریگ روان صحرا

Магари маҷнӯн ба кӯҳи дард , саҳроро нигаҳ дорад

مگر مجنون به کوه درد، صحرا را نگه دارد

Тамошои дили девонаи мо ҷазба Эй дорад

تماشای دل دیوانهٔ ما جذبه‌ای دارد

Ки аз ҷавлони ғизоли дашти пайморо нигаҳ дорад

که از جولان غزال دشت پیما را نگه دارد

Тан хокӣ нагирад домани ҷони муҷаррад ро

تن خاکی نگیرد دامن جان مجرد را

Чигуна риштаи Марями масеҳоро нигаҳ дорад ?

چگونه رشته مریم مسیحا را نگه دارد؟

Нигоҳи шӯри чашмони оби дарёи қӯт май сӯзад

نگاه شور چشمان آب دریا قوت می‌سوزد

Худо аз чашми зоҳиди ҷоми саҳборо нигаҳ дорад !

خدا از چشم زاهد جام صهبا را نگه دارد!

Надорам даст бар домони он сарви равон , варна

ندارم دست بر دامان آن سرو روان، ورنه

ЗтўФони лангари ман оби дарёро нигаҳ дорад

ز طوفان لنگر من آب دریا را نگه دارد

Аз ани моҳи тамом аз ҳола шуд оғӯши сар то по

از آن ماه تمام از هاله شد آغوش سر تا پا

Ки дар вақти хироми он сарви болоро нигаҳ дорад

که در وقت خرام آن سرو بالا را نگه دارد

Ба он зулфи парешони хештанро май расонади дил

به آن زلف پریشان خویشتن را می‌رساند دل

Агар сари риштаи занҷири савдоро нигаҳ дорад

اگر سر رشته زنجیر سودا را نگه دارد

Набошад раҳм дар дили лашкари бегонаро соиб

نباشد رحم در دل لشکر بیگانه را صائب

Згрди хати худои он моҳи симоро нигаҳ дорад !

ز گرد خط خدا آن ماه‌سیما را نگه دارد!