Дил бе толеъи мо дилрабоӣ ғофилӣ дорад

دل بی طالع ما دلربای غافلی دارد

Вагарнаи булбул аз ҳар ғунчае рӯй дилӣ дорад

وگرنه بلبل از هر غنچه ای روی دلی دارد

Манам каз хоксориҳо надорам баҳрае , варна

منم کز خاکساریها ندارم بهره ای، ورنه

Ба ҳосил мерасад ҳар каси замин қобилӣ дорад

به حاصل می رسد هر کس زمین قابلی دارد

Мурувват нест гӯши нозуки гулро харошидан

مروت نیست گوش نازک گل را خراشیدن

Вагарнаи булбули хомӯши мо дрддлӣ дорад

وگرنه بلبل خاموش ما درددلی دارد

намеояд зшўқи санги Тифлон бар замин поем

نمی آید زشوق سنگ طفلان بر زمین پایم

Намонад бар замин ҳар каси ҷунун комилӣ дорад

نماند بر زمین هر کس جنون کاملی دارد

Маро саргаштагӣ нагузошт бар зонуи гузорами сар

مرا سرگشتگی نگذاشت بر زانو گذارم سر

Хушо Мансур каз дорФно сарманзилӣ дорад

خوشا منصور کز دارفنا سرمنزلی دارد

Зшрми тангдастӣ аз гиребон бар наёрад сар

زشرم تنگدستی از گریبان بر نیارد سر

Вагарнаи қатраи мо ҳиммат дарёдилӣ дорад

وگرنه قطره ما همت دریادلی دارد

Збрги айш холӣ нест сарв аз бе барии ҳаргиз

زبرگ عیش خالی نیست سرو از بی بری هرگز

Буд беҳосилигар зиндагонӣ ҳосилӣ дорад

بود بی حاصلی گر زندگانی حاصلی دارد

Ба чашм кам мубин то май туоне ҳеҷ хурдӣ ро

به چشم کم مبین تا می توانی هیچ خردی را

Ки аз ҳар зарраи он хуршеди тобон маҳмилӣ дорад

که از هر ذره آن خورشید تابان محملی دارد

Карямонро баландовоза созад ҷӯади муҳтоҷон

کریمان را بلندآوازه سازد جود محتاجان

Хушо дарё ки чун абри баҳорон соилӣ дорад

خوشا دریا که چون ابر بهاران سایلی دارد

Наяндешад здиўони қиёмат ҳар ки маҷнӯн шуд

نیندیشد زدیوان قیامت هر که مجنون شد

Ҳисобаш пок бошад ҳар ки фард ботилӣ дорад

حسابش پاک باشد هر که فرد باطلی دارد

Шароб куҳна дорад навҷавони доими марои соиб

شراب کهنه دارد نوجوان دایم مرا صائب

Нагардад пери ҳаргиз ҳар ки пер ҷоҳилӣ дорад

نگردد پیر هرگز هر که پیر جاهلی دارد