Марои поси адаб зон остон маҳҷӯр ме дорад

مرا پاس ادب زان آستان مهجور می دارد

Турои тамкину ноз аз суҳбати ман давр ме дорад

ترا تمکین و ناز از صحبت من دور می دارد

Набошад ҳасанро машшотае чун покдомонӣ

نباشد حسن را مشاطه ای چون پاکدامانی

Ба қадари шарм , рухсори накӯён нур ме дорад

به قدر شرم، رخسار نکویان نور می دارد

Лаб мегавану чашми маст ӯро ҳар ки ме бинад

لب میگون و چشم مست او را هر که می بیند

Маро дар мастӣу девонагӣ маъзӯр ме дорад

مرا در مستی و دیوانگی معذور می دارد

Нигарадед аз малоҳати ншأаҳи он лаъл мегаван кам

نگردید از ملاحت نشأه آن لعل میگون کم

Чаҳ парво аз намаки он бода пурзӯр медорад ?

چه پروا از نمک آن باده پرزور می دارد؟

Наме байнам аз ани дуздида дар рухсораи ҷонон

نمی بینم از ان دزدیده در رخساره جانان

Ки диданҳои расвои ишқро мастур ме дорад

که دیدنهای رسوا عشق را مستور می دارد

Марои беҳӯшӣ аз поси адаб ғофил наме созад

مرا بیهوشی از پاس ادب غافل نمی سازد

намедонам чаро соқии маро махмур ме дорад

نمی دانم چرا ساقی مرا مخمور می دارد

Ба ҷуръат чун табиби биҷгри набз маро гирад ?

به جرأت چون طبیب بیجگر نبض مرا گیرد؟

Самандари даст бар оташи маро аз давр ме дорад

سمندر دست بر آتش مرا از دور می دارد

Агарчӣ шӯрбахт афтодаам аммо ба ин шодам

اگرچه شوربخت افتاده ام اما به این شادم

Ки бошад эмин аз чашми он ки бахт шӯр ме дорад

که باشد ایمن از چشم آن که بخت شور می دارد

Мулоими тинатӣ ҳамвор созад тундхуён ро

ملایم طینتی هموار سازد تندخویان را

Кадуи андеша кӣ аз бода пурзӯр медорад ?

کدو اندیشه کی از باده پرزور می دارد؟

Ба резиш ме тавон аз гавҳари мақсӯд бар хӯрдан

به ریزش می توان از گوهر مقصود بر خوردن

Ба қадари қатраҳои ашк , ток ангур ме дорад

به قدر قطره های اشک، تاک انگور می دارد

Ба ширинии тавон бастани забони тундхуён ро

به شیرینی توان بستن زبان تندخویان را

Ки шаҳд аз оташи эмини хона занбӯр ме дорад

که شهد از آتش ایمن خانه زنبور می دارد

Машав ғамгин , згрдўн бар наёядгар таманноят

مشو غمگین، زگردون بر نیاید گر تمنایت

Ки беболу парии поси ҳаёт мӯр ме дорад

که بی بال و پری پاس حیات مور می دارد

Збидрдон чаҳ дард аз дил шавад кам дардмандонро ?

زبیدردان چه درد از دل شود کم دردمندان را؟

Иёдат беш бемори маро ранҷур ме дорад

عیادت بیش بیمار مرا رنجور می دارد

Зъисии дарди худ аз сода лавҳӣ мекунад пинҳон

زعیسی درد خود از ساده لوحی می کند پنهان

Зҳмдрди он ки рози хешро мастур ме дорад

زهمدرد آن که راز خویش را مستور می دارد

Наёрад ҳади шаръии масти биҳдро ба худ соиб

نیارد حد شرعی مست بیحد را به خود صائب

Зчўби дор кӣ андешае Мансур медорад ?

زچوب دار کی اندیشه ای منصور می دارد؟