Ба қомати сарвро аз қад кашӣдан боз ме дорад

به قامت سرو را از قد کشیدن باز می دارد

Ба оризи ранги гулро аз паридан боз ме дорад

به عارض رنگ گل را از پریدن باز می دارد

Ман ин рухсори ҳайрати офарин каз ёр май байнам

من این رخسار حیرت آفرین کز یار می بینم

Сиришки грмрўро аз чакидан боз ме дорад

سرشک گرمرو را از چکیدن باز می دارد

Маро кардааст чун ойӣнаи ҳайрони маҷлиси ороӣ

مرا کرده است چون آیینه حیران مجلس آرایی

Ки майро дар раги маст аз давидан боз ме дорад

که می را در رگ مست از دویدن باز می دارد

Ман ин мижгони гироӣ каз он хуши чашм май байнам

من این مژگان گیرایی کز آن خوش چشم می بینم

Нигоҳи ваҳшёнро аз рамидан боз ме дорад

نگاه وحشیان را از رمیدن باز می دارد

Агар бепарда дар бозори Мисри ое , Зулайхо ро

اگر بی پرده در بازار مصر آیی، زلیخا را

Тамошои ту аз Юсуф харидан боз ме дорад

تماشای تو از یوسف خریدن باز می دارد

Чаҳ мағрураст хуршеди ҷаҳони афрӯзи ҳасан ӯ

چه مغرورست خورشید جهان افروز حسن او

Ки субҳи орзӯро аз дамӣдан боз ме дорад

که صبح آرزو را از دمیدن باز می دارد

Аз ан зоҳир нашуд хунрезии мижгони хунхораш

از ان ظاهر نشد خونریزی مژگان خونخوارش

Ки теғи ташнаи хӯнро аз чакидан боз ме дорад

که تیغ تشنه خون را از چکیدن باز می دارد

Ба зоҳир талхе дорад сари пистони пайконаш

به ظاهر تلخیی دارد سر پستان پیکانش

Ки Тифлони ҳавасро аз макидан боз ме дорад

که طفلان هوس را از مکیدن باز می دارد

Нашуд зон биқрориҳои ман хотири нишони ту

نشد زان بیقراریهای من خاطر نشان تو

Ки тамкини ту дилро аз тапидан боз ме дорад

که تمکین تو دل را از تپیدن باز می دارد

намесозад ба худ машғӯли дунёи аҳли бениш ро

نمی سازد به خود مشغول دنیا اهل بینش را

Ки ваҳшати оҳӯонро аз чаридан боз ме дорад

که وحشت آهوان را از چریدن باز می دارد

Ҳиҷоб саҳл бисёраст арбоби басират ро

حجاب سهل بسیارست ارباب بصیرت را

Назарро барги коҳӣ аз паридан боз ме дорад

نظر را برگ کاهی از پریدن باز می دارد

Раҳи ҳамвори пеши дурбинони ин хатар дорад

ره هموار پیش دوربینان این خطر دارد

Ки раҳравро зпиши пой дидан боз ме дорад

که رهرو را زپیش پای دیدن باز می دارد

Зпириҳои ҳамин афсӯси дилро мегазад соиб

زپیریها همین افسوس دل را می گزد صائب

Ки бе дандонем аз лаб гузидан боз ме дорад

که بی دندانیم از لب گزیدن باز می دارد