Хаёли теғи серобаши марои ҷон тоза ме дорад

خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می دارد

Замини ташнаро умеди борон тоза ме дорад

زمین تشنه را امید باران تازه می دارد

Чаҳ бошад қисмати мо номродон аз ватан ёрб

چه باشد قسمت ما نامرادان از وطن یارب

Чу рӯй худ ба силии моҳи канъон тоза медорад ?

چو روی خود به سیلی ماه کنعان تازه می دارد؟

зи истиғно гуворо нест бар ман ҳеҷ трдстӣ

ز استغنا گوارا نیست بر من هیچ تردستی

Марои мавҷи сароб аз оби ҳайвон тоза ме дорад

مرا موج سراب از آب حیوان تازه می دارد

Надорад шарбатӣ дар кор , беморӣ ки ман дорам

ندارد شربتی در کار، بیماری که من دارم

Марои бӯе аз ани себи занхдон тоза ме дорад

مرا بویی از ان سیب زنخدان تازه می دارد

Хушам дар зулф бо назораи субҳи биногвашаш

خوشم در زلف با نظاره صبح بناگوشش

Ки имони маро дар коФрстон тоза ме дорад

که ایمان مرا در کافرستان تازه می دارد

Чаҳ гулҳо аз надомат метавонад чиди трдстӣ

چه گلها از ندامت می تواند چید تردستی

Ки пушти дасти худ аз захми дандон тоза ме дорад

که پشت دست خود از زخم دندان تازه می دارد

Бар он равшани гуҳари бодои гуворои даъвии ҳиммат

بر آن روشن گهر بادا گوارا دعوی همت

Ки рӯй соилон аз шарми эҳсон тоза ме дорад

که روی سایلان از شرم احسان تازه می دارد

Ҳаёт ҷовдон бахшад ба соил , резиши пинҳон

حیات جاودان بخشد به سایل، ریزش پنهان

Марои он лаб ба шукр ханд пинҳон тоза ме дорад

مرا آن لب به شکر خند پنهان تازه می دارد

Зхти сангдил танагӣ набинад он даҳан ёрб

زخط سنگدل تنگی نبیند آن دهن یارب

Ки захми олимиро он намакдон тоза ме дорад

که زخم عالمی را آن نمکدان تازه می دارد

Ғам худ мехӯрдгар ҳасан ғмхўорӣ кунад мо ро

غم خود می خورد گر حسن غمخواری کند ما را

Суфоли хешро ночори райҳон тоза ме дорад

سفال خویش را ناچار ریحان تازه می دارد

Зхўршиди қиёмати файзи шабнам май баради соиб

زخورشید قیامت فیض شبنم می برد صائب

Димоғиро ки он хати чўриҳон тоза ме дорад

دماغی را که آن خط چوریحان تازه می دارد