Дил бе ғами насиб аз нуқта савдо наме дорад

دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد

Ки ҳаргизи оби ширини анбар Соро наме дорад

که هرگز آب شیرین عنبر سارا نمی دارد

Бидор эй носеҳи бекори даст аз ҷустуҷӯии мо

بدار ای ناصح بیکار دست از جستجوی ما

Ки аз худ рафта дар дунболи нақш по наме дорад

که از خود رفته در دنبال نقش پا نمی دارد

Надорад роҳ дар дороломони хомшии офат

ندارد راه در دارالامان خامشی آفت

Садафи андешае аз талхӣ дарё наме дорад

صدف اندیشه ای از تلخی دریا نمی دارد

Ба нур шамъ натавон баради роҳ аз хештани берун

به نور شمع نتوان برد راه از خویشتن بیرون

Ки ин зулмати чароғии ҷузи дил бито наме дорад

که این ظلمت چراغی جز دل بیتا نمی دارد

Макун аз бихўдии манъи дили савдоеи соиб

مکن از بیخودی منع دل سودایی صائب

Ки ваҳшати дидаи даст аз доман саҳро наме дорад

که وحشت دیده دست از دامن صحرا نمی دارد